Over de Paus, de Kerk, de profeten, de gnostiek en de katholieke leer

Uitleg van hemelse boodschappen over de Paus, de Antipaus, de laatste Paus Petrus II,
de profetie van Abt Malachías,
de profetische traditie,
soorten openbaringen, de ware Kerk,
de spanning tussen hiërarchie en profetie,
het schisma,
mystieke ervaringen en het ware geloof,
de mysteriescholen en de gnosis,
de mitrasdienst en de bisschopsmijter,
Lázarus of Johannes

INHOUD

Uit Profetische Stemmen nummer 59 van november 2001

Over Paus en Antipaus

1. Vele lezers van hemelse boodschappen zien de volgorde van de diverse Pausen niet correct. Nà Paus Jan-Paul II komt er nog maar één ware, rechtmatige Paus, dat is Petrus II. Die persoon is bekend. Hij is nu (half augustus 2001) nog geen priester, noch bisschop. Dat komt nog. Die laatste wettige Paus zal de Rest-Kerk naar de Nieuwe Aarde voeren. �Rome� zoals velen het veronderstellen te zijn, als een onwrikbaar katholiek blok, samengesteld uit personen geheel en absoluut trouw aan de huidige Paus, bestaat niet ! Paus Jan-Paul II is omringd door een kleine groep getrouwen, van kardinalen tot eenvoudige priesters, en door een veel grotere groep verraders (vrijmetselaars). Van de kardinalen wordt in de boodschappen gezegd, dat de overgrote meerderheid (dus 2/3 tot 3/4) tot de kerkelijke vrijmetselarij behoort, en de Paus liever vandaag dan morgen weg zien gaan. Er bestaat dan ook al jaren een complot om Paus Jan-Paul II weg te werken. Dit complot verkeert nu in de voorlaatste fase. Binnenkort (dit najaar van 2001 nog, of anders volgend voorjaar 2002) zal Paus Jan-Paul II worden verwijderd uit Rome.

2. De ontrouwe kardinalen zullen Paus Johannes-Paulus II onbekwaam verklaren, wegens ziekte en zwakte, ja, mogelijk zullen zij zelfs zeggen, dat Paus Jan-Paul II dood is, en een begrafenis ensceneren, te volgen op de televisie. Dan zullen zij een andere Paus kiezen, die Kerk en geloof zal verraden. Dat is de Antipaus, die al vele eeuwen lang wordt voorspeld. Antipaus, omdat hij alles zal goedvinden wat Paus Jan-Paul II altijd heeft tegengehouden, nl. vrouwelijke �diakens� en �priesters�, weer huwen van gescheidenen, celibaat der geestelijkheid opheffen, oecumene met andersdenkenden doorzetten ten koste van de geloofswaarheden, de Mis veranderen waardoor deze niet geldig meer zal zijn, enz., enz. Dáárom heet hij al vele eeuwen lang de Antipaus. Hij is dat terecht, voor de trouwe katholieken - een zeer kleine minderheid. Maar voor de zeer grote groep moderne katholieken zal hij gewoon dè Paus zijn, want hij zal voor het oog van de wereld op normale wijze door het conclaaf worden gekozen, of toch bijna. Want er zijn hemelse boodschappen, waarin wordt gezegd, dat de kardinalen van de wereld niet allemaal in Rome zullen vergaderen voor het conclaaf, en dat de stemmen gedeeltelijk per telefoon zullen worden uitgebracht.

3. Er komt dan een schisma in de katholieke Kerk door de strijd tussen voorstanders en tegenstanders van de persoon van de Antipaus, die door zijn volgelingen natuurlijk gewoon Paus zal worden genoemd, maar dit niet rechtmatig is, omdat Paus Jan-Paul II nog zal leven (en nooit afstand zal hebben gedaan). Het punt is echter, dat velen zullen aannemen, dat Paus Jan-Paul II werkelijk dood is, of beslist onbekwaam, waardoor de Antipaus de rechtmatige opvolger zal lijken. Alleen degenen, die de hemelse voorspellingen hierover kennen, zullen eisen dat er een onafhankelijk onderzoek naar de veronderstelde ziekte en dood van Paus Jan-Paul II zal komen, maar dit zal niet plaats hebben, omdat de anderen, de bedriegers-kardinalen, dit zullen wegspelen omdat zij de media kunnen manipuleren. Ditzelfde is ook al eens eerder gebeurd, nog niet zo lang geleden, bij de moord op Paus Jan-Paul I, die maar goed één maand Paus is geweest.

4. Deze Antipaus is hoogstwaarschijnlijk de Glória Olívæ van de profetie van Malachias. Eerst werd kardinaal Casaroli genoemd als de toekomstige Antipaus, maar die is gestorven, en nu zou het kardinaal Martini van Milaan kunnen zijn. Volgens sommige hemelse boodschappen zou het een Italiaan zijn. Dus: Voor het oog van de mensen is die gekozen Paus de echte Paus, maar voor God niet. Daarom spreekt men van de Rest-Kerk, dat is het geheel van alle mensen, die de hemelse boodschappen hierover zullen geloven, en die èn het ware bestendige katholieke geloof, èn Paus Jan-Paul II trouw zullen blijven. De overgrote meerderheid, die de valse Paus volgt, vormt dan, wat nog steeds �katholieke Kerk� zal heten (maar het in feite niet meer zal zijn).

5. Op een zeker moment echter zal Paus Jan-Paul II weer (gezond en wel) te Rome tevoorschijn komen, en de Antipaus ontmaskeren. Dat zal geschieden, als de maatschappelijke onlusten en de chaos in Europa, en elders, groot zijn. Mogelijk zal het dan ook al oorlog zijn in delen van Europa. Het zou kunnen, dat vele mensen door de moeilijke toestanden van die dagen, dit niet eens te weten zullen komen, en nog steeds zullen blijven aannemen, dat de Antipaus de ware man is. Dat hangt ook samen met de feitelijke macht over de media. Het is heel goed mogelijk, dat de ware Paus Jan-Paul II dan niet eens als zodanig zal worden herkend, noch beschouwd, door het volk. Als er te Rome onlusten uitbreken, en de Russische troepen naar Rome onderweg zijn, zal hij, Paus Jan-Paul II, Rome ontvluchten en onderduiken, waarbij hij in het verborgene de Rest-Kerk zal blijven leiden. Zijn toekomstige opvolger Petrus II (Petrus Románus uit de profetie van Abt Malachías) zal hem daarbij assisteren. Dat een Paus Rome in de toekomst zal ontvluchten is al opgenomen in zeer oude voorspellingen. Het is mogelijk, dat de Antipaus dan nog steeds min of meer in functie is en blijft.

6. Men bedenke wel, dat Paus Jan-Paul II zijn eigen opvolger zal aanwijzen, de man, die Petrus II zal worden genoemd. Hij heeft dat recht. Een Paus behoeft niet verplicht middels een conclaaf te worden verkozen. De wet van de pauskeuze kan op elk moment door een wettige Paus worden veranderd. (...)

7. Een andere zaak is, dat de dan nog aanwezige kardinalen en bisschoppen zich achter de nieuw gekozene zullen moeten opstellen. De rechtmatige aanwijzing door de zetelende Paus is één zaak, de aanvaarding door de Kerk, in de persoon van de aanwezige clerus, is een andere zaak. De kerkgeschiedenis geeft meerdere voorbeelden van de afwijzing van een bepaalde persoon, die rechtmatig tot Paus was verkozen of was aangewezen. Daarom zal Paus Jan-Paul II de door hem aangewezen opvolger Petrus II op een zeker moment voorstellen aan de (Romeinse) clerus. Na enige strubbelingen zal God een speciaal wonder doen om de tegenstribbelende geestelijken te overtuigen. Dan sterft Paus Jan-Paul II kort daarop en neemt Petrus II het roer definitief over. De profetie van Abt Malachías is vervuld.

8. Het tegenwoordige Rome kijkt natuurlijk of positief, of negatief, tegen hedendaagse profetieën aan, het is maar net wat men met Rome bedoelt. Rome als monolithisch, eenvormig, eendenkend blok bestaat niet ! Geloofsgetrouwe priesters, bisschoppen en kardinalen (in Rome en elders) staan positief tegenover hedendaagse hemelse boodschappen (inbegrepen die over de opvolger van de Paus, en inbegrepen die met kritiek op de geestelijkheid), maar dat is een hele kleine minderheid. De ontrouwen, de verraders (in Rome en elders, ook in onze streken de overgrote meerderheid), wijzen die boodschappen allemaal af, en willen er niets van weten. Dat komt vooral, omdat zeer vele boodschappen het verraderswerk van die geestelijken aan de kaak stellen. Er zijn massa�s details bekend over dit alles uit de boodschappen van de hemel - hier worden slechts de hoofdlijnen gegeven. Natuurlijk kennen de verraders ook de inhoud van die hemelse boodschappen wel, maar zij zullen alles doen om hun eigen wil, die gestuurd wordt door Satan, door te zetten.

9.(...)

De profetische traditie

10. Het is onmogelijk een volledige lijst te geven van openbarende profetische stemmen vanaf Jezus� tijd. Zo�n lijst zou vele duizenden namen tellen. In het algemeen kan men alle door de katholieke Kerk heiligverklaarde personen als profeten beschouwen (mannen en vrouwen en kinderen). Vrijwel al die personen hebben visioenen (gezichten), locuties (inspraken), of andere mystieke verschijnselen meegemaakt. Sommigen daarvan staan bekend om hun toekomstvisioenen, zo bijvoorbeeld Don Bosco. Raadpleeg a.u.b. een standaardwerk over heiligenlevens, of mystieke theologie (zie de bibliotheek van de Theologische Faculteit Tilburg). Die werken geven soms ook de teksten van de profetieën van de heiligen. Maar het meeste betreffende profetieën is verdeeld over vele honderden aparte boeken en boekjes. Het heeft vele verzamelaars jaren gekost om die allemaal te verzamelen. Nogmaals: Vanuit de geestelijkheid (ook de goedwillende en goedwerkende geestelijkheid) is daar een enorme weerstand tegen en daarom houdt men de verspreiding van die informatie aan het gelovige volk tegen. Er zijn ook meerdere betrouwbare katholieke zieners en ziensters, die heden (nog) niet heilig zijn verklaard, zo als voorbeeld Anna-Katarina Emmerick en Marie-Julie Jahenny (vooral 19^e eeuw) en Dr. Dr. Albert Drexel (begin 20^e eeuw). Over de overgrote meerderheid van de meer recente zieners en ziensters heeft de Kerk nog geen uitspraak gedaan. Er zijn ook grensgevallen. Zo de katholieke Nostradamus, door de Kerk nooit als profeet erkend, maar heden meestal wel als een betrouwbare profeet beschouwd, vooral door niet-katholieken.

11. Er bestaan ook betrouwbare profetieën gegeven aan protestanten. Het zijn er maar heel weinig, een verwaarloosbaar aantal vergeleken bij de katholieke profeten, zo als voorbeeld Johansson, een Noorse visserman, begin 20^e eeuw. Honderd procent betrouwbare profetieën, gegeven aan half- of niet-christenen zijn er niet. Wel zijn er mengelingen wat betrouwbaarheid betreft. Zo is er Edgar Cayce, een Amerikaanse ziener, half-tot-driekwart protestant, die men gewoonlijk grotendeels als betrouwbaar beschouwt. Maar hij geloofde in reïncarnatie, wat voor een ware christen onmogelijk is ! Er schijnen ook enkele profetieën te bestaan, in vroegere eeuwen gegeven aan islamieten, maar veel vertrouwen geven die niet; zij zijn gewoonlijk ook nogal algemeen. Er bestaan ook nog al wat voorzeggingen geven aan oude Indianenstammen in Noord-Amerika en Zuid-Amerika, zo aan de Hope�s en de Maya�s, in feite Indiaans geestelijk erfgoed. In het Engels heet dit: native prophecies, letterlijk �profetieën aan inboorlingen�. Ook die zijn merendeels algemeen en nogal versluierd. Maar het is waar: God is souverein en bemint AL Zijn kinderkens en zal ALLEN op Zijn en hun manier, en op Zijn tijdstip, verwittigen. Wat de Indiaanse profetieën betreft is het opvallend, dat er goede overeenkomsten zijn met de meer recente katholieke profetieën.

Soorten Openbaringen

12. Men moet zich realiseren, dat de katholieke godsdienst een historische openbaringsreligie is. Historisch, want berustend op geschiedkundige feiten, op werkelijke gebeurtenissen, zoals die worden verhaald in de evangelies (Bijbel), en mondeling werden doorgegeven (Traditie). Openbaring, want God heeft uit zichzelf medegedeeld, wat Hij wil, dat wij moeten weten. Dit goddelijk mededelen begon al bij Adam, en zette zich voort bij diens kinderen en kindskinderen. De profeten uit het Oude Testament zijn de belangrijkste exponenten van deze Goddelijke zelfmedeling. Inderdaad was Jezus DE profeet van het Nieuwe Testament. Maar let op: De algemene of publieke Openbaring betreffende de geloofsleer, de geloofswaarheden, is geëindigd met de dood van de laatste Apostel Johannes. Nadien kan aan die geloofsschat niets wezenlijk meer worden toegevoegd. Alle latere uitspraken van het leergezag, van Pausen en Concilies, zijn in beginsel alleen maar vaststellingen van wat al bekend was, of verduidelijkingen daarvan op grond van latere ontwikkelingen. De theologie spreekt hier van publieke Openbaring.

13. Daarnaast kent de theologie de privé openbaring. Dat is kennis, die God rechtstreeks aan een persoon (man, vrouw of kind) mededeelt, bestemd voor die persoon alleen, of bestemd voor velen, of bestemd voor alle gelovigen. Als voorbeeld de Boodschappen van Fatima. Die privé openbaringen kunnen gaan over geloofspunten, of over geloofsgebruiken, maar ook over randzaken als het gebedsleven, of over practische en huishoudelijke zaken. Een katholiek is verplicht alles van de publieke Openbaring aan te nemen, dat is te geloven, maar het geloof in privé openbaringen is niet verplicht. Een katholiek is verplicht te geloven wat de Apostel Sint Jan van Patmos schrijft, maar hij kan de Boodschappen van Fatima afwijzen, al lijkt dat laatste weinig verstandig en wat onvriendelijk tegenover de zich mededelende hemelse persoon. Overigens zijn er vanaf Jezus� Hemelvaart altijd dergelijke profetische stemmen geweest.

14. Verwarrend is, dat men in het Engels spreekt van messages from heaven, �hemelse boodschappen�, en als deze voor meerdere personen zijn bestemd noemt men dat public messages, letterlijk �algemene of publieke hemelse boodschappen�. Is het iets voor die mens persoonlijk, dan noemt men dat private messages, letterlijk: �privé boodschappen�. Echter theologisch zijn het beide privé openbaringen. Zij voegen dus niets toe aan de Openbaring ! Er is alleen sprake van voortschrijdende Openbaring in de zin van uitleg, verduidelijking van geloofswaarheden, en aanpassing aan latere tijden. Het is niet zo, dat wij vandaag door de ontwikkeling van wetenschap en cultuur, en door de recente privé openbaringen, de geloofswaarheden beter zouden kennen dan de Apostelen en hun directe opvolgers. Juist het tegendeel is in zijn algemeenheid het geval. Wel is het waar, dat de geloofswaarheden heden beter zijn geformuleerd, en schriftelijk zijn vastgelegd. En het is waar, dat allerlei ketterijen, waarmede men in de loop der eeuwen de geloofswaarheden probeerde aan te tasten, heden goed bekend zijn, zodat de latere formuleringen van die waarheden gewoonlijk vollediger en duidelijker zijn.

15. Dus: DE Openbaring van het Oude Testament is door Jezus vervolmaakt, vervolledigd, uitgebreid. De Apostelen als ooggetuigen droegen deze waarheden uit (nà hun Pinksteren). Merk op, dat vele van die geloofswaarheden door ons niet met ons natuurlijk verstand te kennen zijn. Het is de publieke Openbaring, die ons die waarheden geeft. Het zijn niet de privé openbaringen, die ons deze waarheden geven, al kunnen deze laatste wel verhelderend er over spreken.

Doel van de privé openbaringen

16. Het is juist, dat God in alle tijden na Jezus� Hemelvaart profeten heeft uitgekozen om Zijn volk te leiden, aanwijzingen te geven, raad te verschaffen, enz. middels de privé openbaringen. Als de profeten zwijgen, verwildert het volk. Omdat wij ons heden in de Eindtijd bevinden, is het aantal profeten reusachtig toegenomen de laatste 200 jaar. En nu krijgen wij veel practische adviezen, en duidelijke toekomstvoorspellingen. God als liefdevolle Vader zal Zijn kinderen voorlichten over alles wat Hij nodig acht. Dat kan de opdracht inhouden dit of dat te doen, of te verhuizen, of iemand te trouwen, of voorraden voedsel en water aan te leggen, of wat ook. Er zijn duizenden voorbeelden van allerlei practische goddelijke opdrachten. God is Heer van de geschiedenis en regelt alles, en beheerst alles. De duivel, Zijn tegenspeler, is slechts een aap aan een touw.

De ware Kerk

17. De Kerk, dat is de katholieke Kerk, een andere ware Kerk is er niet in Gods ogen, want, ieder, die zich losmaakt van de rechtmatige Paus, vormt een schismatieke kerk, ook al bewaart men daar nog 95% of meer van de geloofswaarheden. De katholieke Kerk dus, is niet ontstaan door menselijk organisatietalent, of op grond van menselijke motieven, zoals velen tegenwoordig schijnen te menen. De Kerk is door Jezus zelf gesticht, met zijn hiërarchie, en met zijn Sacramenten. De Schrift geeft daar heel wat bewijzen voor. Wie u hoort, hoort Mij ! Wat gij bindt, is in de hemel gebonden ! Enzovoorts. En de kerkelijke Traditie heeft nooit anders geleerd.

18. Het juiste katholieke begrip van de Kerk is een geopenbaard begrip, en met organisatiekunde, of bedrijfsmatig denken, pakt men het wezenlijke ervan niet. Tegenwoordig heeft men niet veel begrip meer van de genadestromen, die van God naar de mensen vloeien. Maar een zeer belangrijk deel van die genaden vloeit langs de Kerk naar de mensen, en wel door de Sacramenten. Een bewijs van het goddelijk karakter van de Kerk, en het belang van de Sacramenten, vormen de talloze wonderen, die in haar schoot - en nooit ergens anders - zijn geschied. Als protestanten of islamieten op evenveel wonderen zouden kunnen wijzen als katholieken, zouden zij dit om propagandaredenen direct doen. Lees bijvoorbeeld: Raised from the Dead (Verrezen uit de doden), en The Incorruptibles (Zij, die niet zijn vergaan), en Eucharistic Miracles (Eucharistische wonderen) alle drie TAN-books, van de bekende Amerikaanse uitgeverij Tan-books.

Hiërarchie en profetie

19. Hiërarchie en profetie behoren beide tot het wezen van de Kerk. Ubi Epíscopus, ibi Ecclésia, dat is: �Waar de bisschop is, daar is de Kerk.� Als de bisschop tenminste trouw is aan het ware geloof en aan de ware Paus. Maar óók de profetie behoort er bij. Beide dateren uit Jezus� tijd. De Twaalf Apostelen, plus Sint Paulus, waren zelf persoonlijk bisschop (en kardinaal in onze terminologie van vandaag), en zij waren zieners en profeten. Men brenge geen splitsing daartussen aan. Vele heilige bisschoppen uit de kerkgeschiedenis waren óók profeten en waren mystiek bevoorrecht. Tegenwoordig zijn bisschoppen eerder òf wetenschapsmensen, te geleerd, te twijfelachtig, te weinig doortastend, en te weinig practisch voor hun leiderstaak, òf het zijn aparatschki, carrièrezoekers, met een ambtenarenmentaliteit, die zo hoog mogelijk in de kerkelijke hiërarchie willen geraken, die daarom zich aanpassen aan de heersende mentaliteit, en vooral geen fouten willen maken, die hun carrière negatief zouden kunnen beïnvloeden. Geen van beide typen is gewoonlijk mystiek begaafd.

20. Meestal bestaat er (tegenwoordig) een zekere spanning tussen beide elementen van de Kerk, omdat beide het woord van God moeten spreken tot het gelovige volk, en daar kan in practische zaken heel wat verschil tussen zijn. Een bisschop kan bijvoorbeeld willen, dat er in zijn bisdom geen Latijnse Missen met Gregoriaanse zang zouden zijn, maar slechts landstalige Missen met landstalige zang. Een ziener kan in Gods opdracht juist moeten mededelen, dat die soort Latijnse Missen er wel moeten zijn. Dan ontstaat er een conflict, als de bisschop niet naar de (betrouwbare) ziener wil luisteren, en het volk wel ! Welnu, heden ten dage is er een zeer grote spanning tussen de hiërarchie en het profetisme, want de tegenwoordige profeten klagen steen en been over de ontrouw en de lauwheid en de hebzucht en de dwaze handelwijze van de bisschoppen, en die luisteren daar over het algemeen helemaal niet naar !

Het schisma

21. Het is juist, dat er onder vele leden van de katholieke clerus sprake was, en is, van een tekortschietend gebedsleven en een mager innerlijk leven. Dit is echter al vele jaren zo. Dat verklaart ook de revolutie in de katholieke Kerk sedert Vaticánum II (1965). Had men Jezus, en Zijn Lieve Moeder Maria, het katholieke geloof, en de Kerk, echt vurig bemind, dan was men veel standvastiger geweest in het ware geloof en de traditonele gebruiken. Nu is de katholieke Kerk in Nederland in 35 jaar zwaar geprotestantiseerd, en op sterven na dood, en in België is het beslist niet veel beter. De tijd is rijp voor de Antipaus, en die zal in Nederland heel wat aanhang krijgen, hoewel een zeer klein deel van de katholieken trouw zal blijven. Men schat dat trouwe deel op hoogstens 2 à 3 % van alle naam-katholieken (heden ca. 4 miljoen), wellicht nog minder, als de druk van de vervolging en de media er eenmaal opstaat. Dan praat men over hoogstens 80.000 tot 120.000 mensen, zeg ongeveer 100.000 mensen, op een bevolking van 16 miljoen, men realisere het zich wel ! De rest van de �katholieken�, de overige 97 of 98 %, zal slechts een sociaal-maatschappelijke groepering zijn, die de Antipaus en zijn �kerk� zal volgen, en die niet meer waarlijk katholiek gelovig genoemd kunnen worden.

22. In België zal het wel niet veel anders zijn. Vlaanderen heeft ook ongeveer 4 miljoen naam-katholieken. Mogelijk zal het percentage waarlijk getrouwen er hoger liggen dan in Nederland omwille van de grotere gevoeligheid van het volk voor godsdienstige tradities (processies, bedevaarten, rozenkransgebed, e.d.), en vooral omwille van de grotere liefde tot Onze Lieve Vrouw dan in de meer Noordelijke streken. Laat het om 5% gaan, dan betreft het nog maar niet meer dan 200.000 mensen. Hoe die zich zullen kunnen handhaven temidden van de ongelovige zee van de anti-Kerk, dat weet slechts God. En, dat is dan het voorzegde schisma.

Mystieke ervaringen en het ene ware geloof

23. Het komt dáárom in onze dagen veel voor, dat gewone mensen eenvoudige of belangrijke mystieke ervaringen hebben. Er zijn nog al wat katholieke mensen, die zulke ervaringen hebben (gehad). Dat past in de Eindtijd. Als het zich eenmaal voordoet, ondervindt men een grote zekerheid, men weet dan zeker, dat het katholieke geloof het ware geloof is. Men wordt bevestigd in zijn trouw aan de katholieke waarheid en aan het goede in de eigen leefwijze ! Vaak ook krijgt men tips over de te volgen handelwijzen. Het onderwerp van zo�n mystieke ervaring kan van alles zijn. De vorm ook. Veel komen voor locuties (inspraken), visioenen komen minder voor. Bedenk, dat als de hiërarchie van de Kerk (in het algemeen) de gelovigen niet meer op de juiste wijze leidt - en dat is precies wat de hemelse boodschappen ons mededelen - dat God dan zelf zal ingrijpen. Hij zal Zijn kinderen niet in de steek laten, en Hij zal Zijn kinderen helpen door hen rechtstreeks te leiden, middels deze privé openbaringen.

24. Het moet met nadruk worden gezegd, dat alléén het katholieke geloof het ware geloof is. Daarom is alleen daarvan zulk een mystieke bevestiging mogelijk. Als protestanten mystieke ervaringen krijgen, en dat komt beslist tamelijk vaak voor, dan zal die mystieke ervaring slechts de goede katholieke elementen van zijn geloof en het goede persoonlijke leven van die protestant bevestigen, niet zijn valse geloofswaarheden, of het ontbreken daarvan. God kan niet tegelijkertijd de waarheid (van het katholieke geloof) en de leugen (van het protestantisme) bevestigen. Daarom zullen slechts de elementen, die overeenkomen met het katholieke geloof, worden bevestigd. Of de mystieke geloofsbevestiging blijft zeer algemeen, bijvoorbeeld door de liefde voor, en de navolging van, Jezus te bevestigen (wat altijd goed is natuurlijk), zodat de geloofswaarheden geen geweld wordt aangedaan.

25. Dat het katholieke geloof het enige ware geloof is, is natuurlijk te bewijzen, en de bewijzen vindt men in de talloze verrichte wonderen, èn in de talloze uitgekomen profetieën, gedurende zo�n 2000 jaar. Zie bijvoorbeeld de eerder aangehaalde boeken. Al 2000 jaar lang is er geen enkele andere godsdienst, die op zulke massa�s wonderen (vooral genezingen en reddingen, maar ook geestelijke wonderen, zoals bekeringen), en zo veel vervulde profetieën kan wijzen. Lees bijvoorbeeld: Wunder sind Tatsachen (Wonderen zijn feiten) van Wilhelm Schamoni. In ons eigen boek Profeten en Profetisme (zie onze prijslijst of onze internetsite) worden een aantal zeer sprekende wonderen en vervulde profetieën aangehaald. Geen enkele andere godsdienst kan daarop bogen. Was dit wel zo, men zou het om propagandistische redenen direct doen.

26. Nogmaals: De waarheid van het katholieke geloof berust op historische feiten, onloochenbare feiten. Op 13 october 1917 trad te Fatima in Portugal het grote zonnewonder op, dat door 70.000 mensen is gezien. Daarmede werd de verschijning van Maria bevestigd. En ook Haar woorden en Haar voorzeggingen ! Dit wonder werd door 70.000 mensen gezien, waarvan velen ongelovigen en vrijmetselaar waren. Het is onloochenbaar. Het wonder bevestigt de waarheid van de bovennatuurlijke verklaring van de feiten, en geeft daar de gewenste uitleg van. Het bovennatuurlijke is immers met ons natuurlijke verstand niet te benaderen. God weet dat natuurlijk, en gebruikt het wonder om Zijn woorden (in het geval van Fatima gegeven middels Maria) als waar en echt te doen erkennen, en ze kracht bij te zetten. Dit is geheel analoog aan wat de Heilige Schrift verhaald over Jezus� woorden en daden. De door Jezus verrichte wonderen, en de door hem gegeven, uitgekomen, voorspellingen, bewijzen de juistheid van Zijn woorden.

Mysteriescholen en de gnosis

27. Sommigen beweren, dat het jonge christendom, en met name Sint Paulus, grote gedeelten van zijn leer over heeft genomen van de mysteriescholen en de mitrasdienst. De mitrasdienst was een afgodendienst, die destijds veel voorkwam in het Romeinse rijk. Mysteriescholen en de gnosis of gnostiek (van het Griekse woord voor kennis) hielden zich bezig met op mysterieuze wijze verworven kennis en met de kennis van geheime dingen. In tegenstelling tot kennis verworven op natuurlijke wijze door de dingen en de gebeurtenissen om ons heen waar te nemen (wetenschappelijke of experimenteel verworven kennis zeggen wij heden), en in tegenstelling tot de kennis verkregen door de Openbaring.

28. De veronderstelde overname door o.a. Sint Paulus van structuren en gebruiken van de mysteriescholen en de mitrasdienst is geheel bezijden de waarheid. Hij, die zo spreekt, is klaarblijkelijk niet voldoende op de hoogte van de oude kerkgeschiedenis. Sint Jan van Patmos verafschuwde de gnosis en alle afgodendienst, en Sint Paulus al even zeer. Bovendien zijn de geloofspunten van Sint Jan en Sint Paulus geheel anders dan die van de gnostiek ! Men leze eens een werk van de Heilige Irenéus van Lyon, bijvoorbeeld Ad Hæ�reses (tegen de ketters), die een zeer fel bestrijder van deze mysteriegodsdiensten was. En men leze de werken van andere oude Kerkvaders. Die beschrijven de vurige strijd van de jonge Kerk tegen de gnosis heel goed. De jonge Kerk en de gnosis waren altijd water en vuur. Tegenwoordig komt de gnosis weer op, en heet dan New Age-denken. Vele moderne schrijvers mengelen op ongeoorloofde wijze allerlei gnostische gedachten en ideeën met christelijke elementen.

29. Men bedenke, dat de gnosis mysteries aanneemt, die niet voor iedereen kenbaar zijn, men moet ingewijde zijn, om het allemaal te kunnen zien. De gnosis kent ook de dualiteit (niet overbrugbare tegenstelling) tussen materie en geest. En de gnosis wil slechts van verlossing weten door de geest, en wijst verlossing door lichamelijkheid af.

30. Maar het katholiek geloof kent dat allemaal nu juist niet !!! Het ware christendom is gebaseerd op feiten, op werkelijke gebeurtenissen (waaronder het bloedig lijden en de verlossende kruisdood van Jezus), het is historisch ! En die feiten zijn kenbaar en aannemenlijk voor iedereen, ook voor niet-ingewijden, en ook voor eenvoudige en domme, niet-ingewijde mensen. En die feiten zijn niet in strijd met de natuurlijke werkelijkheid. En daar zijn getuigen van en er zijn bewijzen voor. Al zijn die christelijke feiten vaak op zich een mysterie (dat wil zeggen dat zij vallen buiten de verklaring van de gewone natuurlijke verschijnselen en gebeurtenissen). Denk als voorbeeld aan de Incarnátio, de menswording van Jezus. Dit is een feit. De herders en de Drie Koningen (Wijzen) zijn er o.a. het bewijs van: Het Kindje lag daar ! Dat Jezus waarlijk God en waarlijk mens was, werd pas later bewezen. Ook al begrijpen wij niet, hoe de Incarnátio of de Verrijzenis van Jezus een echt lichamelijk feit was, toch weten wij dàt het zó is geschied door de talrijke getuigenverklaringen.

31. En de verlossing der mensen had plaats door de kruisdood van Jezus, wat de gnostiek niet wil aanvaarden. En het christendom kent absoluut niet de dualiteit tussen lichaam en geest. Het beschouwt de mens als een psychisch-fysieke entiteit. Lichaam en geest van de individuele mens delen beide in zijn zonden, in zijn heiligheid, en later ook in zijn heerlijkehid (in de hemel na het Laatste Oordeel heeft men een verheerlijkt lichaam). Het is duidelijk, dat slechts degenen, die noch het katholieke geloof, noch de gnostiek voldoende kennen, deze beide mengelen, en zodoende in feite meer gnostisch dan christelijk worden. Men gooit alles door elkaar, mengelt als het ware water en vuur, en trekt daardoor foute conclusies.

32. Tegenwoordige gnostici en New-Agers schrijven over lessen in de mysterieschool, fasen van zielereiniging, graden van innerlijke reinwording, enz. Het is allemaal gnostisch gepraat. Het heeft niets met het ware christendom, noch met de menselijke of wetenschappelijke realiteit, te maken. Een mens, kind of volwassene, wordt rein voor God door het doopsel. Een zondige volwassene (wij allen) wordt rein voor God door de biecht (berouw, belijdenis, voldoening) als hij katholiek is, en door berouw en boete voor alle anderen, niet-katholiek. En voor allen geldt: Bekering, ommekeer, anders gaan leven ! De Tien Geboden volgen ! Dat is alles ! Niks fasen van inwijding, niks zielereiniging in stappen, of na reïncarnatie. Als katholiek één keer geknield de biecht spreken en gedaan met alle muizenissen.

33. Het is waar, dat er meerdere graden van gebed bestaan. In die zin kan men vorderen op de weg van eenheid met het goddelijke-al (zegt de gnosticus), met de persoonlijke God (zegt de christen). Men begint bij het gewone mondgebed, en gaat zo verder op �de trappen van volmaaktheid� tot de hoogste graad van mystieke vereniging. Maar die laatste is zeer uitzonderlijk. Dan hebben wij het over het zeer specialistische vakgebied van de mystieke theologie.

34. De New-Agers gebruiken gewoonlijk allerlei pantheïstische (algoddelijke) beelden. Zo de �oergrond�. Geen christelijk begrip. God is een persoon, een entiteit. Hij is absoluut zelfstandig, en geheel gescheiden van de wereld, en geheel onafhankelijk van de aarde (transcendent). Maar omdat Hij alles heeft geschapen, houdt Hij met Zijn Almacht ook alles in stand, Hij werkt overal (immanent). Wij, mensen, zijn eveneens geheel onafhankelijke personen, los van de aarde en de kosmos. Immers wij zijn Gods beeld en gelijkenis door de geschapen ziel, ingebed in ons lichaam. Het is juist, dat onze zielen naar God verlangen. De mens vertoont een hang naar zijn Schepper. Maar om tot Hem te geraken is katharsis, zuivering, nodig, d.w.z. dat geen smet van zonde op de menselijke ziel mag overblijven. Wij moeten heilig zijn, zoals God heilig is. En dat betekent allereerst Hem erkennen als Schepper en Heer, en tweeds, leven volgens de Tien Geboden.

De mitrasdienst

35. De mitras(mithras)dienst drong pas in de 1^e eeuw voor Christus in het Romeinse rijk door en viel vooral in de smaak bij de legioenen in de randprovincies, waaronder het door Joden bewoonde gebied. De mitrasdienst verbreidde zich echter pas op grote schaal sedert het einde van de 1^e eeuw na Christus, met name te Rome zelf, en in de militaire grensposten. De Perzische mitrasdienst vormde zich echter al vóór de verbreiding in de hellenistische wereld om tot een echte mysterieëncultus. Later na, de bevordering door de Romeinse soldatenkeizers, nam hij steeds meer gnostische elementen op. Zo werd deze cultus een ernstige concurrent voor de opkomende christelijke godsdienst. Ze verzwakte na de bekering van keizer Constantijn de Grote tot het christendom.

36. Deze geschiedenis in een notedop bevestigt de grote en onoverkomenlijke tegenstellingen, die er altijd waren tussen beide cultussen: Christendom en gnosis/mitrasdienst zijn water en vuur. Bovendien had de mitrascultus alle trekken van �alleen voor ingewijden�, er waren zeven graden van inwijding (de vrijmetselarij heeft dat gradenstelsel ook). En het christendom kende en kent niets van dat alles: Iedereen kan en mag alles weten, en iedereen kan in beginsel ook de hoogste rangen bereiken. Zelfs een boerenzoon of arbeidersjongen kan kardinaal of Paus worden. Niks ingewijden, niks geheimzinnigdoenerij. Het is onmogelijk, dat vrome christenen (uit de Joden, zowel als uit de heidenen) ook maar iets zouden hebben willen weten van de mitrascultus, laat staan daaruit iets zouden hebben overgenomen. Lees toch de oude Kerkvaders, die zijn wars van alle gnosticisme en mitrasdienst (zijnde afgoderij) !

37. Het is absoluut onjuist, dat het ritueel van de Heilige Mis, de Misdienst zogezegd, ontstond uit de mitrasdienst. Hoe verzint men het ! Dan neemt men toch wel voetstoots de dommigheden en de zelf verzonnen onzin van onwetende moderne gnostici aan. Lezer, bedenk toch, dat het Oude Testament een zeer scherp standpunt inneemt tegenover de afgodendiensten. Dat deel van de Bijbel wemelt van de afkeer van afgoderij en van de straffen Gods daarvoor. Elke vrome Jood uit Jezus� dagen verafschuwde elke afgoderij, of het nu Astarte, of Baäl, of de dienst van Mitras betrof. En bedenk, dat Jezus en de Apostelen vrome Joden waren, zij baden in de tempel, vierden de voorgeschreven feesten, bezochten de synagogen, baden zelf heel veel, en zij kenden hun Schriften. Hetzelfde geldt óók voor Paulus van Tarsus. Het is godsonmogelijk, dat zij allen ook maar enig element van een afgodendienst zouden hebben overgenomen in hun eigen nieuwe eredienst (de Mis). Dit is de grootste historische onzin. Bovendien heeft de liturgiegeschiedenis aangetoond, dat enige elementen van de Misliturgie komen uit de synagogale dienst, en de rest is eerder van apostolische oorsprong. Later in de vroege Middeleeuwen waren er de Gallische en andere invloeden.

38. Om dezelfde reden is het gewoon onmogelijk, dat Sint Jan of Sint Paulus elementen van de organisatie van afgoderij (mitrasdienst) zouden hebben overgenomen bij de organisatie van hun Kerk. Nogmaals: Zij, de christenen voortgekomen uit de vrome Joden, verafschuwden elke afgodendienst en wilden daar beslist niets van weten. Bedenk verder, dat Jezus� woorden, zoals opgenomen in de evangelies, er ook geen enkele twijfel over laten bestaan, dat afgoderij een zeer zware zonde is in de ogen van de ware God.

39. Er is een deugdelijk bewijs voor het bestaan van de bovengenoemde afschuw van afgoderij bij de Joden. Jezus was volgens de Joodse priesters de dood schuldig, omdat hij zich voor God, Gods Zoon, de Godmens, uitgaf. Daarop, op die godslastering, stond volgens de Joodse wet de doodsstraf. Dat was nu juist het punt van de afgoderij. Want de Joden beschouwden ieder, die zich voor Gods Zoon uitgaf, als afgodendienaar. En zij meenden dus, dat Jezus zich had overgegeven aan afgoderij. Dat Hij, Jezus, ook had bewezen de Godmens te zijn, dàt wilden zij niet aanvaarden. Dus kwam er nog een bewijs bovenop, nl. dat van de Verrijzenis. Overigens was, juridisch beschouwd, de zaak van Jezus een gerechtelijke moord.

40. Overigens: Ook de Apostelen van onze streken Sint Willibrordus en Sint Bonifatius verafschuwden afgoderij en namen forse maatregelen, zoals het omhakken en verbranden van Wodan�s eiken en het kapotslaan van afgodenbeelden en het vernielen van afgodstempels. De ware katholiek haat en verafschuwt afgoderij, en hij steunt daarbij op de ganse kerkelijke leer (het Eerste van de Tien Geboden) en op de alleroudste traditie. Als er iets vast ligt, is het wel dit ! Bedenk toch, dat de komende strijd tussen de volgelingen van de Antichrist en het restant trouwe gelovigen juist om dit punt zal draaien. De Antichrist zal immers de Satansdienst verplicht stellen voor iedereen, en de christenen zullen dit weigeren, juist zoals zij in de eerste twee eeuwen weigerden de toenmalige afgoden te aanbidden.

41. Een element van de mitrascultus waar wij niet veel van weten, is wat al de afgodencultusssen gemeen hebben, en dat is de min of meer grote inbedding van de sexualiteit in allerlei riten. Een van de redenen, waarom vrome Joden in Jezus� tijd niets van de afgodendiensten moesten weten, was gelegen in het feit van de tempelprostitutie en de sexueel getinte offerriten. Het christendom nu werd destijds gekend door een zeer hoge graad van zuiverheid qua leefwijze. Dit houdt vermoedelijk ook verband met de contacten met de groepering der Essenen. Ook de Essenen leefden zeer streng qua sexuele moraal. De Apostelen en Leerlingen deden dat ook, en dat werd een trek van het jonge christendom. Het contrasteerde in dit opzicht met de smerige gebruiken in allerlei maatschappelijke groepen rondom hen heen. Hoogstwaarschijnlijk was de mitrasdienst niet vrij van dergelijke sexueel geladen gebruiken (ze vond immers nogal aftrek onder de soldaten), wat de christenen afstotelijk moeten hebben gevonden. Nog een reden te meer om nimmer iets van die dienst over te nemen in de eigen christelijke riten. Voor alles: Geen vermenging van afgodische, heidense riten met de riten van het jonge christendom. Geen bezoedeling door sexuele smetten.

42. Dan schrijft men wel, dat de katholieke bisschopsmijter afkomstig is van een priesterlijk hoofddeksel van de mitrascultus. Dit is onjuist. De liturgische mijter werd vóór de 10^e eeuw alleen gedragen door de Paus zelf. Later ook door bisschoppen en abten. De mijter is ontstaan uit het phrýgium, een pauselijk hoofddeksel, gedragen bij niet-liturgische ommegangen in de 8^e eeuw. Dit phrygium (phrygische muts) werd destijds door alle hoogwaardigheidsbekleders van de Staat gedragen, en de Paus kreeg dit privilege van de keizer. Het was oorspronkelijk een zg. kroonmuts, een keizerlijke dracht, die aan de keizerlijke kroon deed denken. De Paus kreeg deze eer van de keizer, omdat hij langzamerhand even belangrijk was geworden als de hoge staatsambtenaren. Uit dat phrygium ontstond na de 10^e eeuw de bisschoppelijke mijter. Dat mogelijkerwijs de phrygische muts van de keizer en de hoge ambtenaren oorspronkelijk (dat is meer dan 500 jaar tevoren) iets te maken heeft gehad met een hoofddeksel van ingewijden van de toen nog voorkomende mitrasdienst, kan men moeilijk aan de Pausen van de achtste eeuw verwijten.

Lázarus of Johannes

43. Meerdere New-Agers, de gnostici van onze dagen, beweren, dat �broeder Lázarus later Johannes heette�. Zij proberen zo het evangelie van Sint Jan te schuiven op rekening van iemand anders, die belang zou hebben gehad bij de vestiging van een nieuwe godsdienst. Dit is onzin. Het betreft twee geheel verschillende personen uit de evangeliën. Lazarus was een rijk man met veel goederen, een Jood met hele goede connecties in Rome, die ook Romeins burger was. Daarom kon het Sanhedrin hem niets doen, toen hij Jezus steunde. Denk aan Sint Paulus, die eveneens Romeins burger was, en voor zijn proces een beroep deed op de keizer te Rome.

44. Ten tijde van Jezus� openbaar leven was Lazarus al niet jong meer. Hij stierf, en werd werkelijk door Jezus uit de doden opgewekt (�hij riekt reeds�). Geen fantasie, geen allegorie. Lazarus was een veel te bekend en veel te machtig man tijdens Jezus� leven om te worden verward met iemand anders. Daarom maakte dit wonder ook zo�n diepe indruk. Later, rond de verwoesting van Jeruzalem door de Romeinen in 60 n.C., moest Lazarus, die christen uit de Joden was, Palestina wel verlaten. Hij moest min of meer vluchten. Hij trok naar Gallië, waar hij grote bezittingen had. Hij werd de eerste bisschop van Massília (Marseille). Ook zijn zuster Maria Magdalena woonde daar in de buurt in Beaune.

45. Johannes was een heel andere persoon dan Lazarus. Hij was van eenvoudige komaf, een Gallileëer, en nog heel jong, misschien pas 15 of 16, toen hij Jezus� leerling werd. Hij is zeker niet te verwarren met de deftige grootgrondbezitter Lazarus, die wel Joods was, vlak bij Jeruzalem woonde, maar de Romeinse nationaliteit bezat, en in die dagen al tegen de 40 liep.

Slotwoord

46. Wij staan in onze dagen inderdaad aan de afgrond. Dat komt gewoon door de zonde. Deze tijd is veel vreselijker dan welke andere tijd ook. Het is geen kwestie van welvaart en welzijn-overdrijving, noch van constructie en destructie, het is allemaal veel simpeler: Het is een kwestie van zonde, de mensen onderhouden de Tien Geboden niet meer ! De zonden van heden zijn veel erger, dan die van Sodom en Gomorhha, of in de tijd van Noë (Noach). Met name zijn tegenwoordig de zonden van afgoderij veel erger. Heden zijn er de geheime riten van de vrijmetselarij, en de echte satanskerken met sexuele mensenoffers. En er is de enorme apostasie van de christenen. Zal Ik nog geloof vinden op aarde als Ik wederkeer ?, zei Jezus. Echter, dat alles behoort tot het mysterie van de Eindtijd. Bidden wij gewoon, zoals van mens tot mens, tot Jezus, en ook tot Zijn Heilige Moeder Maria, de Sedes Sapiéntiæ (de Zetel der Wijsheid). Bid, en volhard daarin, en gij zult t.z.t de waarheid kennen èn aanschouwen.