Profetische Stemmen

ART10070905 — HET TOTALE BANKROET
HET CONCILIE HEEFT EEN NIEUW TYPE PRIESTER GEWILD

Bezorgd door Jan A. A. van der Wulp

HET TOTALE BANKROET
Met het schandaal rond de Brugse bisschop Mgr. Vangheluwe wordt nu ook ons eigen land [Vlaanderen] brutaal geconfronteerd met de malaise in de Kerk. Ooit waren geestelijken voorbeeldfiguren, vandaag dreigen zij elke geloofwaardigheid te verliezen. Hoe is het zover kunnen komen ? Abbé [Georges] de Nantes legde lang geleden al, in een artikel geschreven in maart 1972, de vinger op de wonde : Het Concilie heeft een nieuw type priester gepromoot, totaal anders dan het traditionele, [te weten, een type,] dat de zending meekreeg de wereld op te zoeken... en dat massaal aan de wereld ten onder gegaan is.

CITAAT:
« IN het traditionele aanvoelen van het christenvolk wordt de Kerk vereenzelvigd met het priesterschap. Het zijn de priesters die de Kerk vormen. Zij zijn de infanterie [voetvolk] van de Kerk. De priesters prediken het Evangelie, ze dopen hen, die het geloof hebben, zij heiligen de gelovigen, en bewaren hen voor het eeuwig leven. In zekere zin hebben zij reeds in een bepaalde mate deel aan de hemelse gelukzaligheid door hun liturgisch handelen, dat heiliging van de zielen en lofprijzing van God inhoudt. »

« De Kerk van het Concilie van Trente, de Kerk van de Contrareformatie, schitterde van heiligheid en zond haar missionarissen uit om de hele wereld te veroveren, omdat zij de Kerk van de Eucharistie was. Tegen de protestantse ontkenningen in verheerlijkte zij als haar brandpunt en haar geestelijke bron het Heilig Misoffer. Bijgevolg eerde zij de priester, die de man van de Mis is. De prediking, de vergeving van de zonden, de pastorale werken, het apostolaat hadden één doel voor ogen: De mensen brengen of terugvoeren tot aan de voet van de altaren, voor de redding van de zielen en de lofprijzing van God. »

«Toen kwam de Nieuwe Hervorming [Reformatie, lees: Deformatie] van Vaticanum ll, vol ongeduld om de zaken te veranderen, en vol verlangen om aan te knopen bij de protestantse Hervorming, in de geest van de oecumene. De Nieuwe Hervorming had de ambitie om een “ nieuw type priester “ uit te vinden. De theologen zetten zich aan het werk, terwijl een groep agitatoren [oproerkraaiers] zich inspande om binnen de geestelijkheid een klimaat van ontevredenheid te scheppen. Op het Concilie verkondigde men, dat de priesters genoeg hadden van een spiritualiteit van monniken, die helemaal gericht was op het altaar en de biechtstoel, van een ambt, dat opgesloten zat in de Kerk en volledig in beslag genomen werd door de taken van de eredienst [minachtend genoemd: Sacramentenboeren]. »

« Zoals het geitje van Monsieur Seguin uit het beroemde verhaal van Alphonse Daudet hoorde de priester veel lokkende stemmen, die hem opriepen om zijn touw los te maken, het veilige erf te verlaten, en op avontuur te gaan in de vrije natuur ! »

« Wat Vaticanum II tenslotte voorschotelde, betekende een ware revolutie in het ambt en het leven van de priesters, een omvorming van de essentie zelf van het priesterschap: Het " pastoraat, " in feite uitgevonden door Luther, alvorens herontdekt te worden door het Concilie. Het was niet langer de eredienst, die centraal stond maar de zending. Van het theocentrisme [God-gerichtheid] ging men over naar het anthropocentrisme [mens-gerichtheid], van de dienst van God naar de dienst van [of aan] de wereld... »

« De priester volgens het Hart van God, zoals hij gedefinieerd werd op het Concilie van Trente en geïllustreerd door zoveel heiligen, had afgedaan. Pater Congar, één van de grote breinen achter het Concilie, schreef hierover: " In het licht van de omvang en de hoogdringendheid van de zendingstaak was het risico groot, dat men de indruk zou hebben, dat we van één type priesterschap naar een ander overgingen, en men begrijpt, dat verschillende [meerdere] concilievaders bang waren voor een concept van het priesterambt, dat te apostolisch was, of eerder te activistisch " (cf. CRC nr. 54, p. 8). »

« De woordvoerders van de zwijgende meerderheid onderstreepten vruchteloos, dat de essentie van het priesterambt de eredienst is. De nieuwlichters (gesteund door de media, en in het voordeel door de geest van het aggiornamento [aanpassing], die elke vorm van traditie gelijkstelde met ouderwetsheid) hamerden op het in hoofdzaak missionair karakter ervan. Zij haalden het: Het decreet Presbyterórum Órdinis ("Over het ambt en het leven van de priesters") werd goedgekeurd met 2390 stemmen tegen 5 ! De zending [kwam] in de plaats van de Mis ! »

« De schandalen, die vandaag aan het licht komen en de Kerk overspoelen, vormen de rotte vruchten van deze fundamentele omkering, deze revolutie in de ware zin van het woord. [Het is] niet iets van nà het Concilie, maar [het is iets] van Vaticanum II zelf. Lees de teksten, het staat er zwart op wit:

“ De priesters moeten oprecht de eigen waardigheid van de leken en het aandeel, dat zij [die] hebben in de zending van de Kerk, erkennen en bevorderen. Ook moeten zij ijverig de rechtmatige vrijheid, die aan iedereen in de aardse stad toekomt, in ere houden. Zij moeten graag naar de leken luisteren, in broederlijke gezindheid met hun wensen rekening houden, hun ervaring en competentie [bevoegdheid] op de diverse terreinen van de menselijke activiteit erkennen, om samen met hen de tekenen des tijds te kunnen onderkennen... “ (Presbyterórum Órdinis nr. 12).

« Het praten is belangrijker geworden dan het bidden. En het praten met de ongelovigen belangrijker dan het praten met de gelovigen. De hoofdzaak is immers “ de dialoog met de wereld “ (íbidem, dat is ter zelfder plaatse). »

« De priesters werden door het Concilie uitgenodigd en zelfs gedwongen om hun leven totaal te veranderen en zich met de wereld te vermengen. Om de mensen te dienen en hen te "evangeliseren" wou Vaticanum II, dat de priesters met hen en zoals zij zouden leven. »

« Kardinaal Marty, de [toenmalige] aartsbisschop van Parijs, was er opgetogen over: "De hernieuwde kijk van het Concilie op de verhouding tussen de Kerk en de wereld heeft een grote invloed gehad op het decreet Presbyterórum Órdinis. Het priesterschap mag van de priester geen afgescheiden persoon maken: Een dergelijke opvatting is [werd] uitdrukkelijk verworpen. Integendeel, de priesters moeten met de andere mensen samenleven als met broeders." »

« Geen wonder dat het Concilie met geen woord gerept heeft over het dragen van de soutane, die sinds mensenheugnis het symbool was van het feit, dat de priester in de wereld, maar niet van de wereld, is... »

« Het priesterambt werd veranderd. Het woord kwam in de plaats van de eredienst, de dialoog met de ongelovigen verving de prediking en de toediening van de sacramenten aan de gelovigen. Bijgevolg moest ook het leven van de priesters veranderen. In plaats van afgescheiden te zijn en beschermd tegen de wereld, en hun handen vol te hebben met hun gewijde functies, werden zij plotseling in de wereld gegooid, en overgeleverd aan de verleidingen en de tirannie van de wereld. »

« Zonder bescherming ? Inderdaad: Het Concilie was ervan overtuigd, dat de nieuwe ambtsinvulling, die de priesters werd aangeboden, zoveel begeestering zou teweeg brengen, dat alles plotseling veel gemakkelijker zou worden. Gedaan met het evenwicht tussen actie en contemplatie, gedaan met de aloude voorzichtigheid en het wijze onderricht van de meesters van het geestelijk leven ! Celibaat, armoede, gehoorzaamheid: Geen enkel probleem voor priesters die “ het levend werktuig van Christus “ zouden zijn. “Juridisme “ en “ formalisme “ van de kant van de hiërarchie waren natuurlijk helemaal uit den boze ! »

« Het priesterschap is groot, sterk en bloeiend geweest zolang het gedefinieerd werd door zijn intieme verhouding met God in de eredienst en in het apostolaat, dat ermee samenhing. En ik voeg er nadrukkelijk aan toe: De priesters hebben zich er gelukkig in gevoeld. Het is echter beginnen te verzwakken en [het is] achteruitgaan vanaf de dag, dat de "zending" op de eerste plaats kwam, dat het [priesterschap] zich richtte op de zaken van de aarde en niet meer [op] die van de Hemel. »

« Het Concilie heeft gebroken met het verleden, het heeft de gemakkelijkheid en het laissez-faire de vrije loop gelaten. Door de Wijsheid te verliezen is het de Zegening kwijtgespeeld. »
EINDE CITAAT

Abbé Georges de Nantes
Maart 1972
=======================================

Slotwoord van de redactie van de KCR

De prijs, die voor deze revolutie betaald is, kennen we [na 45 jaar] ondertussen: Duizenden en duizenden uittredingen [uit de geestelijkheid] in de jaren vlak na het Concilie, gevolgd door de verticale val van het aantal [priester]roepingen en de volkomen verschrompeling van de geestelijke stand. En nu [ook nog] de pedofilieschandalen.

Wie geen spiritueel leven meer heeft, wie geen geestelijk voedsel meer krijgt aangeboden, wie zonder enige bescherming of waakzaamheid van anderen "in de wereld" leeft, hoe kan die nog standhouden ? En tegen wie lopen de machten van de hel het meest storm ?

Toen zoveel "nieuwe priesters" zich aan de zielen van de kinderen vergrepen, reageerde Rome niet. Gaan de ogen eindelijk open nu blijkt, dat velen zich ook aan hun lichamen vergrepen hebben ?

Meer dan ooit moeten wij bidden, dat de kerkelijke hiërarchie, dat de Paus zou inzien, dat een volkomen nieuwe start noodzakelijk is. De bladzijde van Vaticanum II, het Ongeluksconcilie, moet definitief omgeslagen worden.

Het is de hoogste tijd voor Vaticanum III, het Concilie van de Wederopbouw. Als Benedictus XVI doet wat Onze-Lieve-Vrouw van hem vraagt, zal Zij hem helpen om deze ontzagwekkende onderneming in de steigers te zetten.

Redactie KCR
==================================

SLOTWOORD VAN DE REDACTIE VAN PROFETISCHE STEMMEN

Merken wij allereerst op, dat alle ordes, congregaties en broederschappen, welke zich strict aan de theologie en de liturgie van vóór 1962 houden, geen gebrek hebben aan priesterroepingen. En evenmin aan roepingen tot het geestelijk leven. En er zijn veel meer van die groeperingen, dan men in de Lage Landen gewoonlijk aaneemt. Al die ‘ouderwetse’ groeperingen - gewoonlijk wat smalend 'traditionalsten genoemd - bloeien, en het relatieve belang er van in de Kerk neemt steeds maar toe. In onze Lage Landen blijft hun betekenis achter, vergeleken met andere landen, zoals Frankrijk, Duitsland en de VSA. In Frankrijk vormen deze traditionalistische groepen al haast een Kerk in de Kerk, zo groot is hun relatieve belang.

Steeds meer gelovigen bekennen zich tot die ‘ouderwetse’ wijze van geloven en celebreren. De Missen van deze traditionalisten worden zeer goed bezocht, niet slechts door nostalgische oudjes, want die zijn er 45 jaar na het Concilie niet meer. Vooral jongeren en jonge gezinnen met kinderen voelen zich er thuis.

De in die 'ouderwetse' groeperingen gevormde priesters lopen altijd in soutane, of priestercostuum, en zij zijn gelukkig in de praktijk nog echte ‘Sacramenten-boeren’. Blijkbaar past bij de traditie een vast en onuitroeibaar geloof.

Steunen wij, waar wij maar kunnen, al deze 'ouderwetse' ordes en congregaties. Zij vormen de toekomst. De huidige verwereldlijkte Kerk van het Concilie, de Kerk van het verslapte en verwaterde geloof, zal ten onder gaan.

Wij moeten op grond van de talrijke hemelse boodschappen besluiten, dat een Concilie Vaticánum III tot herstel van de Kerk nog niet voor morgen is. Eerder moeten wij beducht zijn voor een zogenaamd Concilie wat bijeen geroepen zou kunnen worden door de Antipaus. Daar zou men de hedendaagse afwijkingen in de ware leer en de goede zeden kunnen bevestigen en met het gezag van een (vals) ‘Concilie’ kunnen steunen. Dat zal de positie van de kleine, getrouwe Rest-Kerk nog moeilijker maken. Bidden wij, dat het ware Concilie Vaticánum III op zijn vroegst pas in de Korte Tijd van Vrede nà de Grote Waarschuwing zal worden gehouden. Of, wellicht pas op de Nieuwe Aarde.

================================
BRON: De Katholieke Contrareformatie in de 21ste eeuw
HIJ IS VERREZEN
Tweemaandelijks tijdschrift
nr. 45 -- Mei-Juni 2010 — PP. 1-2
Met enige verduidelijkingen Jan A. A. van der Wulp
09-07-2010
Aangevuld 11 juli 2010 en 15 augustus 2010
================================--