Profetische Stemmen

HET KERKELIJK SCHISMA BREEKT DOOR XI

DE BISSCHOP VAN ANTWERPEN VERLOOCHENT ZIJN MEESTER

11 Februari 2011

1. ART11021105 - De vorige tien delen van deze serie staan in de beide hieraan voorafgaande nummers PS130 en PS131 van dit tijdschrift. En natuurlijk op onze webstek op de pagina met het adres: http://www.courlisius.org/taxonomy/term/122

Wie is er lid van de katholieke Kerk ?
2. Men wordt lid van de katholieke Kerk door het ontvangen van het Heilig Doopsel. Is men niet gedoopt, dan is men Jood, of Islamiet, of Boeddhist, of Hindoe, enzovoort, of men is heiden, atheïst (godloos), of agnostiek (men weet niets van de God-Schepper), of tegenwoordig is men een nieuwe heiden.

3. De oude catechismus vermeldt, dat voor het lidmaatschap van de Kerk men zich tevens moet voegen onder het gezag van de Paus te Rome, en dat men de ware christelijke (lees: katholieke) leer moet belijden. Gehoorzaamt men niet meer aan de Paus, dan wordt men een schismatiek, of scheurmaker. Als het zó wordt gezegd, gaat men er van uit, dat men eerst de Paus wel gehoorzaamde, maar daarvan later afstand nam. Men hoorde er eerst bij, maar men scheurde zich er later van los. Belijdt men een andere leer dan de ware katholieke leer, dan is men ketter. Ook hier gaat men er van uit, dat men eerst wel de ware leer geloofde, en daar later van af zag.

4. Want er zijn massa’s mensen, die de ware leer nooit hebben gehoord. De protestant, die geldig is gedoopt, kent de ware katholieke leer niet, en men mag die dus geen ketter noemen. Maar de katholieke priester, die overgaat naar het protestantisme en daar dominee wordt, mag men wel degelijk een ketter noemen. Hij kende immers de ware leer heel goed.

5. Dan zijn er de katholieken, die uit gemakzucht, of door een onaangename ervaring, niet meer katholiek willen zijn, zonder zich bewust als scheurmaker of ketter te willen etaleren. Ach, het is meer een kwestie van zwakte, en van meegaan met de media en met de grote hoop, die het allemaal wel gelooft. Zij laten zich niet uitschrijven, zij laten zich niet ‘ontdopen’, maar zij practiseren niet meer. Dan zijn er de katholieken, die meerdere en grotere zonden bedrijven, zij verliezen de staat van genade. Bedenkt, dat niet practiseren al gauw inhoudt, dat men in staat van doodzonde verkeert. Horen die mensen nog bij de Kerk ?

6. Om dat te bepalen moeten wij de Kerk zien als het Lichaam van Christus, beter het Mystieke Lichaam van Christus, en dat Lichaam bezit ook een Ziel. Dus juist zoals de mens uit lichaam en ziel bestaat, zo bestaat de kerk uit Lichaam en Ziel. Men kan dan vier gevallen onderscheiden:

A. Katholieken, die in staat van genade zijn, behoren zowel tot het lichaam als tot de ziel van de Kerk.

B. Katholieken, die in staat van doodzonde zijn, behoren alleen maar bij het lichaam van de Kerk.

C. Niet-katholieken, die in staat van genade zijn, behoren alleen bij de ziel van de Kerk,

D. Niet-katholieken, die in staat van doodzonde zijn, behoren bij geen van beide delen van de Kerk.

Om zalig te kunnen worden, dat is bij het afsterven naar de hemel te kunnen gaan, moet men minstens tot de ziel van de Kerk behoren. Liefst ook tot het lichaam van de kerk.

De vier kenmerken van de katholieke Kerk ?
7. Om af te schatten of iemand tot de katholieke Kerk behoort moet men nagaan hoe die persoon staat tegenover de vier grote kenmerken van de Kerk, te weten: De kerk is één, heilig, katholiek (algemeen), en apostolisch. Het begrip eenheid heeft betrekking op het overal belijden van een en dezelfde leer, het kennen van dezelfde Sacramenten, het gehoorzamen aan dezelfde Opperherder, de Paus. Het begrip heilig slaat op de heiligheid van de leer, op de Sacramenten, die helpen bij het heilig worden, en op de zondeloosheid en de heiligheid van velen van haar leden. Vele leden van de Kerk zijn zondaars, maar zij brengt ook altijd vele heiligen voort, die soms ook heilig worden verklaard door het oppergezag.

8. Het protestantisme is niet één, er zijn talloze schakeringen in wat zij, de vele protestantse groepen en secten, leren. Zij kennen geen Sacramenten op twee na (Doopsel en Huwelijk), maar hun begrip daarover is niet het katholieke begrip. Zij kennen geen algemeen oppergezag. Hun leer, voor zo ver dat algemene begrip toepasbaar is, is niet heilig. Eigenlijke heilige personen kennen zij niet. Ook hedendaagse wonderen worden niet aanvaard.

9. Natuurlijk zijn er wel heel wat deugdzame protestanten, en er zijn vele slechte katholieken. Veel protestanten leven beter dan hun slechte leer, en - helaas - leven heel wat katholieken tegenwoordig slechter dan hun heilige leer.

10. De katholieke Kerk is waarlijk algemeen, want zij bestaat al vanaf de tijd van Christus en breidde zich onder alle volkeren uit. Het protestantisme is niet katholiek in de betekenis van algemeen, want het ontstond pas in de 16e eeuw. De leringen veranderden ook voortdurend, en er ontstonden vele splintergroepen. Daarom kan men voor het protestantisme in het algemeen niet spreken van katholiek of algemeen.

11. De katholieke Kerk is apostolisch, want zij is door de Apostelen gevestigd, zij belijdt de leer van de Apostelen, en zij wordt bestuurd door de opvolgers van de Apostelen, de bisschoppen. Het protestantisme is niet apostolisch, want men belijdt niet de leer van de Apostelen. Men noemde en noemt zichzelf hervormd, of gereformeerd, wat er op wijst, dat er leringen werden gewijzigd door de hervormers. Het ware juister te spreken van Deformatie in plaats van Reformatie voor wat betreft de gebeurtenissen van de 16e eeuw en later.

12. De katholieke leer betreffende de wijdingen tot diaken, priester en bisschop is glashelder: Men moet mannelijk zijn, niet homosexueel, men moet gedoopt en gevormd zijn, men moet van onbesproken gedrag zijn, men moet een enige eisen van ont-wikkeling en studie voldoen. De wijdingen moeten geschieden door katholieke bisschoppen, die zelf geldig gewijd zijn, en in de bestendige Apostolische opvolging staan. Wijding van vrouwen is absoluut onmogelijk en is altijd ongeldig. De katholieke Kerk is een hiërarchische Kerk van diakens, priesters, bisschoppen met de Paus aan het hoofd.

13. De protestantse kerkgenootschappen (noem vooral die groeperingen nooit ‘kerken’) worden niet bestuurd door op-volgers van de Apostelen. Die kerkgenootschappen kennen of een episcopaalse of een synodale structuur. De episcopaalse structuur lijkt op die van de katholieke Kerk, met plaatselijke bestuurders, ‘bisschoppen’ genaamd, maar een soort opperherder of ‘paus’ kennen zij niet. De Anglicanen kennen dus wel de titel van ‘bisschop’ voor hun bestuurders, maar zij zijn in katholieke zin geen bisschop, noch priester, omdat alle Anglicaanse wijdingen ongeldig zijn.

14. Ook de Duitse en Zweedse Lutheranen (‘evangelische kerken’) kennen een episcopaalse structuur met de titel ‘bisschop’ voor hun bestuurders, maar ook zij zijn geen wettige opvolgers van de Apostelen. Er zijn zelfs vrouwen onder, die zogenaamd tot ‘bisschop’ werden ‘gewijd.’ In Nederland heeft alleen de Oud-Katholieke Kerk een episcopaalse structuur met plaatselijke bisschoppen. Het is echter zeer twijfelachtig of deze wijdingen in katholieke zin geldig geacht mogen worden.

15. Op zijn best kan men al die ‘bisschopswijdingen’ bij de episcopaalse protestantse groepen - strict theologisch gezien - beter godsdienstig theater noemen, en het deftig rondlopen in bisschoppelijke gewaden met mijter en staf een verkleedpartij !

16. De andere protestantse groepen in Nederland en België - de hervormden, de gereformeerden, de PKN (‘Protestantse Kerk in Nederland’), en wat niet al - kennen een synodale structuur. Zij kennen in het geheel niet iets wat op een wijding zou lijken. Hun voorgangers - dominee genaamd - zijn en blijven leken. Er zijn ook heel wat vrouwen bij. De plaatselijke macht en het bestuur liggen in deze synodale structuur bij de ouderlingen van de plaatselijke gemeente. Er worden afgevaardigden gestuurd naar de synode welke een beperkte macht heeft over een aantal gemeenten per landstreek of per land.

17. De Kerk van Christus heeft enige sprekende eigenschappen. De Kerk is zichtbaar. Het bestuur en het gezag zijn zichtbaar aanwezig. De Sacramenten zijn uitwendige, dus zichtbare, tekenen. Het geloof wordt uitwendig beleden door een openbare eredienst. De Kerk is onvergankelijk. Christus zelf beloofde tot aan het einde van de tijden bij haar te zijn. De Kerk als geheel is onfeilbaar in de leer. Immers, de poorten van de hel zullen haar niet overweldigen. Als de Kerk kon dwalen, zou ze door de hel overwonnen zijn.

18. De Kerk is onveranderlijk. Als de Kerk veranderde, zou zij niet meer dezelfde Kerk zijn die door Christus werd gesticht. Wat door Christus zelf werd vastgesteld en bepaald, en door Hem werd medegedeeld aan de Apostelen - bijvoorbeeld de hiërarchische structuur, het aantal Sacramenten - kan nooit worden veranderd, het is van goddelijke oorsprong.

19. Wat de Kerk zelf heeft vastgesteld - bijvoorbeeld de plechtigheden bij liturgische feesten, het aantal vastendagen per jaar, en dergelijke practische zaken - kan de Kerk ook weer veranderen, al moet er voor gewaakt worden eventuele veranderingen niet te schielijk en niet te vergaand te doen zijn om het gelovige volk niet in verwarring te brengen.

De niet-christenen
20. Tot nu toe spraken wij over de katholieken en de protestanten, samengevat als christenen. Stilzwijgend werd er dan ook beperkt tot Europa, ja, tot de zogenaamde Westerse wereld. Duidelijker gezegd: Er werd vooral gedacht aan het Europa tot ongeveer 1950. Want na dat jaartal 1950 veranderde de bevolking van Europa steeds meer door de instroom van allerlei vreemdelingen, die allerlei soorten religies en godsdiensten aanhingen welke vroeger hier niet voorkwamen. Zo hebben wij nu te maken met Joden, met Islamieten, met Boeddhisten, met Hindoes of Hindi, met aanhangers van Bahai, en wat niet al.

21. Daarbij worden de Joden en de Islamieten, samen met de Christenen, genoemd de monotheïstische godsdiensten, en het jodendom en het christendom heten dan de godsdiensten van het Boek (de Bijbel). En hier begint al de vervalsing. Want mono-theïsme betekent één-goden-dom. Dat suggereert, dat die drie godsdiensten dezelfde ene God erkennen en aanbidden en dienen. Wat niet waaar is !

22. Het christendom kent en erkent de Ene God in Drie Personen: Vader, Zoon en Heilige Geest, waarbij God de Zoon onder de naam Jezus mens is geworden, terwijl Hij God bleef, en uit Liefde voor de mensen omwille van de Verlossing van de zonden der mensen aan het Kruis is gestorven. Jezus heet de Christus, de Gezalfde, de Messías, de Verlosser. Zeer vrijzinnige vormen van het protestantisme geloven al niet meer in het goddelijk Zoonschap van Jezus Christus.

23. De islamieten kennen slechts de Ene, Ongenaakbare, Liefdeloze, Heerser-God. Van de Drievuldigheid willen zij abso-luut niets weten. God heeft geen Zoon in hun optiek, Hij is één en ondeelbaar. Zij erkennen Jezus wel als profeet, zuiver een mens als wij, maar zij noemen Hem niet Jezus, want dat betekent ‘God Redt’, en dat willen zij niet weten. Zij geven Jezus de naam Isa, want dat bevat niet de gehate ‘Hij redt’ gedachte. Het begrip Verlossing en Verlossser kennen zij niet.

24. Erger nog is het gesteld met het hedendaagse Jodendom. Daar wil men absoluut niets weten van een Drievuldige God, niets weten van de Zoon Gods, Jezus, die de Messias is. Men weigert te erkennen, dat de messiaanse profetieën in het Oude Testament van de Bijbel, de reeks boeken, die men Thora noemt, vervuld zijn geworden in Jezus, al 2.000 jaar geleden. Men gelooft, of minstens praat zichzelf aan, dat die Messías nog steeds moet komen.

25. Het tegenwoordige jodendom erkent absoluut niet, dat er uit het Joodse volk twaalf Joodse Apostelen werden geroepen, welke de woorden van Jezus op schrift hebben doen stellen, en die de Kerk uit de Joden hebben gevestigd. Wat de katholiek het Nieuwe Testament van de Heilige Schrift noemt, wijzen de orthodoxe (rechtgelovige) Joden totaal af ! Zij willen er niets van weten. In hun optiek was Jezus een ordinaire misdadiger, een volksopruier, die terecht werd veroordeeld tot de kruisdood.

26. Erger nog is, dat in de jaren nà Jezus’ Hemelvaart de Joodse Rabbi’s (schriftgeleerden) de teksten van de Thora (in het Hebreeuws, wat wij het Oude Testament noemen) hebben verdraaid om zo te vermijden, dat het duidelijk zou zijn, dat de aankondigingen van de Messias naar Jezus hebben verwezen. Nu lijkt het er meer op, dat, volgens die vervalste Masoretentekst, de Messías nog zou moeten komen. Het betreft vele tientallen opzettelijke wijzigingen in de teksten.

27. Helaas heeft men bij het samenstellen van vertalingen van de Heilige Schrift in de landstalen, bestemd voor de katholieke eredienst, vaak ook deze Masoretentekst (nu genaamd grondtekst in het Hebreeuws) geraadpleegd, waardoor er heel wat onnauwkeurigheden en vervalsingen in deze meer recente vertalingen zijn geslopen.

28. De oudere, betrouwbare, vertalingen voor de katholieke eredienst zijn gebaseerd op de Latijnse Vulgaat, welke weer een goede vertaling is van de Septuagint in het Grieks, die dateert van ver vóór Jezus’ geboorte. De Septuagint in het Grieks was een vertaling van de toenmaals beschikbare boeken in het Hebreeuws, welke grotendeels verloren zijn geraakt. Wat men tegenwoordig de grondtekst noemt is meestal de Masoretentekst, met de verdraaiingen en vervalsingen van de Rabbi’s.

De bisschop van Antwerpen bidt in de synagoge
29. Na deze lange inleiding komen wij tot de kern van dit artikel. Het dagblad De Standaard van 1 februari 2011 heeft een artikel met de kop: BISSCHOP BONNY WOONT VOOR HET EERST JOODS SABBATGEBED BIJ. Voor een goed begrip: De Joodse sabbatsgebedsdienst is voor de gelovige Joden even belangrijk en plechtig als de zondagse Heilige Mis voor de katholieken. De sabbat (zaterdag) houden is voor hen vergelijkbaar met het zondagvieren van de christenen. Het is hun wekelijkse rustdag, een vrije dag. Op onze zondag werken zij.

30. Wij citeren uit dit krantenbericht: « Monseigneur Johan Bonny woonde zaterdag een sabbatsgebedsdienst bij in de synagoge aan de Van den Nestlei. Opperrabijn David Liebermann noemde het bezoek in zijn slotwoord ‘historisch.’ ‘Dit is goed voor onze stad. Het is niet alleen een teken van tolerantie, maar ook van solidair meeleven en van vriendschap.’ »

31. « Michael Freilich, hoofdredacteur van het maandblad Joods Actueel, vindt de aanwezigheid van bisschop Johan Bonny op een sabbatsgebedsdienst een positief signaal. ‘Hij weet bruggen te bouwen tussen de verschillende religies. In tegenstelling tegen aartsbisschop André-Mutien Léonard, die tot nog toe een desastreus brokkenparcours aflegde.’ »

32. « Wat Johan Bonny dit weekend deed, is uitzonderlijk, zegt Freilich. Zijn bezoek paste in de ‘Dag van het Jodendom,’ nooit eerder maakte een bisschop een joodse gebedsdienst in een synagoge mee. Beleefdheidsbezoeken, vooral cultuurhistorisch dan, waren er genoeg. Maar actief deelnemen aan een dienst, met op schoot de thora met Hebreeuwse teksten in een Nederlandse vertaling, deed niemand hem voor. ... »

33. « Olivier Lins, de perswoordvoerder van de bisschop, zegt dat Johan Bonny bewust een bruggenbouwer probeert te zijn. ‘Hij wil een dialoog op gang brengen, ook met niet-gelovigen. Daarmee wil de monseigneur een signaal geven. Een boodschap van respect ook.’ ... ... ... » Tot zover het citaat uit De Standaard.

De bisschop verloochent zijn Meester
34. Wat een wansmakelijke gebeurtenis, en wat een wansmakelijk artikel van hoofdredacteur Michael Freilich in zijn joodse maandblad. Hoofdredacteur Freilich noemt Aartsbisschop André-Joseph [en niet André-Mutien] Léonard de man, die een ‘desastreus brokkenparcours aflegde.’

35. Ten eerste is het hoogst onfatsoenlijk, om dit zó te schrijven over de hoogste katholieke prelaat van het land. Ten tweede is het eveneens genant voor bisschop Bonny, die door Freilich in een adem wordt geprezen als ‘bruggenbouwer,’ en die dus blijkbaar geen ‘brokkenparcours’ aflegt. Ten derde vragen wij ons af waarom Freilich zich mengt in de interne twisten van de katholieke Kerk in België ? Met de bedoeling de verdeeldheid binnen de Kerk te voeden, wat de media al genoeg doen ? Om van zijn haat tegen de ware Kerk te getuigen ?

36. Het zal duidelijk zijn, dat onze mening precies tegengesteld is aan die van Michael Freilich. Mgr. Léonard probeert ten koste van veel offers het ware katholieke geloof te verkondigen en vóór te leven. Mgr. Bonny wil bruggenbouwen over ravijnen waar bruggenbouwen niet mogelijk is, omdat Jezus de Heer dat heeft verboden.

37. Jezus heeft tegen de Apostelen gezegd - en dus ook tegen Mgr. Bonny: “Gaat heen om de volkeren te onderrichten, en leert hen onderhouden al wat IK u heb bevolen.” Niks dialoog met de Joden, niks respect voor de afgoderij van de heidenen, niks respect voor de joodse synagoge. Niks overleg met anders-gelovigen over wat er gemeenschappelijk zou kunnen zijn.

38. VERKONDIGEN WAT HIJ - JEZUS - HEEFT GELEERD EN BEVOLEN, DÀT MOET ER GEBEUREN. De waarheid brengen, de katholieke geloofswaarheden verkondigen, te pas en te onpas, fas et nefas, zegt Sint Paulus. Hij - Sint Paulus - werd er meerdere malen voor gegeseld, en in de gevangenis gezet, heeft vaak honger geleden, en meermaals schipbreuken meegemaakt. Hij telde die offers niet voor de waarheid van zijn Heer Jezus.

39. Maar Mgr Bonny schoof zondag 6 februari mee aan tafel met de afvalligen, de ongelovigen, en de ketters, tijdens het Interfaith Breakfast (ontbijt met alle geloven van joodse, islamitische en christelijke snit), een interreligieus feest van de Sant’Egidio-gemeenschap, ook al zo’n weinig katholiek gezelschap, dat tot doel heeft ‘de beschaving van het samenleven’ uit te bouwen.

40. Begin citaat uit het persbericht van BELGA: “De gemeenschap van Sant’Egidio zet zich zowel lokaal als internationaal in voor de verzoening en de vrede, met name door de ontmoeting van verschillende culturen en levensvormen te bevorderen.” Einde citaat. Over de verkondiging van het katholieke geloof geen woord. Nee de multiculti-samenleving uitbouwen, dàt is het hoogste goed voor Sant’Egidio.

41. Niks meedoen met de sabbatsgebedsdienst. De ware Apostel-bisschop zou daar zijn opgestaan in die sabbatbijeenkomst en zou hebben gezegd: “Jullie hebt Jezus verraden, jullie wijst je eigen Messías af, jullie negeert Zijn Kerk, bekeert u nu tot het ware katholieke christendom, of ge zult allen verloren gaan, en als ge in uw dwalingen volhardt, dan wacht u het Gehenna.”

42. Bisschop Bonny heeft Zijn Meester Jezus verloochend door actief deel te nemen aan de sabbatgebedsdienst, en middels die actieve deelname te erkennen, dat ook die wijze van godsverering aanvaardbaar zou zijn. Al zijn de psalmen, die daar worden gesproken, qua inhoud bijna hetzelfde als de psalmen in de katholieke liturgie, de ganse dienst is voor een echte katholiek onaanvaardbaar, omdat men in die sabbatsdienst niets van Jezus wil weten, niet zijn Zoonschap van de Vader wil erkennen, niet de Messías in Hem wil zien.

43. Want Jezus heeft gezegd: “Niemand komt tot de Vader tenzij door Mij !” Dus het sabbatgebed van de Joden keert tot henzelf terug, juist zoals het gebed van Kaïn door God werd afgewezen, nadat hij Abel had gedood, en geen berouw had. Het sabbatsgebed kan niet tot bij God komen, omdat Jezus als middelaar tussen de mensheid en de Eeuwige Vader wordt afgewezen. Want Jezus is de mensgeworden Zoon van de Vader, en het is juist Zijn gebed en Zijn Kruisoffer wat de Vader uiterst, ja, het meest, welgevallig is.

44. Wij hopen, dat bisschop Johan Bonny van zijn dwalingen zal terugkeren, en boete zal doen voor zijn verraad. Veel verschil met de eerste Paus Petrus I, die Jezus drie maal heeft verloochend, is er niet, al willen wij hopen, dat Johan Bonny zich tijdig zal bekeren van zijn dwaalwegen, juist zoals Sint Petrus I dat deed. Want ook al was het een grove fout, God is altijd barmhartig, en vergeeft de berouwvolle zondaar altijd, ook als die een katholieke bisschop is. Als bisschop Bonny echter in zijn dwalingen volhardt, mag terecht de vraag worden gesteld, of hij nog wel bisschop van de ware Katholieke Kerk is, en, ja, of hij nog wel lid van de ware Kerk is. Wij weten, dat dit een krasse uitspraak is, maar de waarheid blijft de waarheid.

1 maart 2011 - Sint Jozef — Jan A. A. van der Wulp