Profetische Stemmen

HET KERKELIJK SCHISMA BREEKT DOOR VII

ART 10121905 - NOTA: De delen I tot en met VI van deze reeks staan in het vorige nummer PS130.
En ook op onze webstek.
Zie ook: http://www.courlisius.org/taxonomy/term/122
19 december 2010

Wie is er geloofwaardig ?
1. Het Vlaamse weekblad TERTIO met als neven kop GELOOFWAARDIG noemt zichzelf CHRISTELIJK OPINIEWEEKBLAD. Voor de Nederlanders: In Vlaanderen betekent christelijk hetzelfde als katholiek in Nederland. De Nederlandse betekenis christelijk=protestant kent men in Vlaanderen niet.

2. In TERTIO NR 565 verdedigde ene Philippe Van der Sande sterk aartsbisschop Léonard. In zijn artikel haalde hij ook scherp uit naar heel wat kerkbetrokken organen en delen van katholieke maatschappelijke organisaties, die Bisschop Léonard niet steunen, ja, hem afvallen, ja hem aanvallen, de ene organisatie al feller dan de andere.

3. Van der Sande schrijft bijvoorbeeld: « Het IPB (Interdiocesaan Pastoraal Beraad) is allang niet meer representatief voor de Vlaamse katholieke gemeenschap. Er is sinds de jaren zestig een gigantische kloof gegroeid tussen de [ware] Kerk en de be-wegingen actief binnen de christelijke zuil. Die laatste verdedigt een geseculariseerde [zogenaamd] christelijk geïnspireerde sociaal-democratie. De [ware] katholieke Kerk staat voor het authentieke christendom gebaseerd op het Evangelie en de leer van de Kerk [betreffende geloof en zeden.] ... De stem van het geseculariseerde christendom weerklinkt nog in Vlaanderen, ook via de media. De stem van de [ware] katholieke Kerk is in Vlaanderen al jaren niet meer te horen. Roomsgetrouwe katholieken werden door onze bisschoppen genegeerd en gemarginaliseerd. Eén uitzondering Mgr.Léonard. »

4. Van der Sande: « Hoe is die kloof zo gegroeid ? Het is een gevolg van de drastische mentaliteitswijziging in de woelige jaren zestig. Alles en iedereen werd gerelativeerd. Op die stroom van cultuurrelativisme varen wij nu nog. ... Sinds begin jaren zestig wordt er naar Rome niet meer geluisterd. De bisschoppen lieten betijen. Maar ook het parochieblad KERK & LEVEN koos partij voor het flauwe ‘eigentijdse’ Vlaamse afkooksel van het [ware] katholieke geloof. En werd een klankbord voor de zogenaamde ‘modernisten’. ... In feite kun je gewagen van een een scheiding in de geesten tussen een soort protestantse Vlaamse Kerk, los van Rome, en de ene, heilige, katholieke en apostolische Kerk, geleid door de Paus vanuit Rome, en wereldwijd vertegenwoordigd. ... »

5. Daarop ontving de redactie van Tertio heel wat kritisch commentaar. Enige delen daarvan werden gebundeld in TERTIO NR 566. Er zijn verontwaardigde reacties op het artikel van Van der Sande van de Hoofdredactie van TERTIO zelf, van de Hoofdredactie van het parochieblad KERK & LEVEN, van de voorzitster Josian Caproens van het IPB (Interdiocesaan Pastoraal Beraad) en van enige andere personen. Het IPB zou al 40 jaar de plaats bij uitstek zijn voor het debat in de Vlaamse Kerk.

Is het IPB geloofwaardig ?
6. Op het laatste forum van het IPB - zo’n forum wordt vier keer per jaar gorganiseerd - waren aanwezig drie bisschoppen, een Norbertijner abt, meerdere Norbertijner priesters, meerdere diocesane priesters, leden van de ICLZ (Interdiocesane Commissie voor Liturgische Zielzorg), leden van ICC (Interdiocesane Commisie voor Catechese), academici van de Faculteit Godgeleerdheid te Leuven, mensen van de inspectie van het katholieke onderwijs, pastores van het zogenaamde katholieke middenveld, afgevaardigden van diocesane pastorale raden en opvallend veel lieden uit de toppen der jeugdbewegingen.

7. De voorzitster Josian Caproens noemt in haar teksten in TERTIO en in HET NIEUWSBLAD/LIMBURG als leden van het IPB de volgende groepen: Bisdommen, ACW, KWB, Boerenbond, CM, Unizo, Chiro, Caritas, Welzijnszorg, KU Leuven, Pax Christi, het is slechts een vluchtige greep uit de tientallen organisaties en bewegingen, die lid zijn van het IPB. Met excuses aan onze Nederlandse lezers, dat wij niet al die letterwoorden voor hen vertalen - elke Vlaming kent die wel. Deze fora van het IPB trekken heden dubbel zo veel bezoekers als drie of vier jaar geleden.

8. ENIGE CITATEN: « De mens is immers een zinzoeker, zeker in deze tijd van materialisme en consumentisme. » En nog: « De parochies in hun huidige vorm zullen stilaan verdwijnen en plaatsmaken voor geloofsgemeenschappen, waar mensen elkaar ontmoeten rond zingeving. » COMMENTAAR: Dus niet rond het altaar, niet rond het tabernakel, niet rond de priester, niet rond de Sacramenten, maar rond zingeving. Die zingeving moet dan komen uit het geseculariseerde evangelieverhaal wat in beginsel door iedereen kan worden voorgedragen en uitgelegd.

9. Ook nog over het bisdom Poitiers: «... In plaats van de traditionele parochies zijn in dit bisdom (Poitiers) talrijke plaatselijke gemeenschappen ontstaan, die elk door een team van vijf leken worden geleid. Dat houdt in, dat de rol van de priester moet hergedefiniëerd worden. Bij ons draait alles nog rond de pastoor. De diaken en de lekenhelper hebben in het liturgisch verhaal slechts een beperkte rol. Ik pleit voor een uitbreiding van hun bevoegdheden en een diversiteit van ambten. Ook de afschaffing van het verplichte celibaat en de openstelling van het priesterambt voor vrouwen kunnen een oplossing zijn voor het nijpende priestertekort. »

10. COMMENTAAR: Dit klinkt al duidelijk als gaande naar een geprotestantiseerde synodale ‘kerk’ opgebouwd van onderen af naar boven toe uit locale parochies. Precies de opbouw van de Protestante Kerk in Nederland, de PKN, die is opgebouwd uit locale ‘gemeenten,’ geleid door een groep personen genaamd de ouderlingen. En waar ook gehuwde dominees zijn, ja, en vrouwelijke voorgangsters (dominees), al of niet gehuwd. Daar hebben de ouderlingen de macht. Zij beroepen, zoals dat in Nederland heet, de dominee, die door hen wordt betaald. De kerkelijke opzet, die door de voorzitster van het IPB wordt voorgestaan, is zuiver hetzelfde als bij de meeste protestantse kerkelijke groeperingen in Nederland.

11. Over Mgr. Leonard heeft de voorzitster van het IPB ook wel iets te vertellen: « Wij zijn het niet eens met zijn manier van communiceren, en in een aantal van zijn standpunten kunnen wij ons moeilijk vinden, maar wij blijven hem uitnodigen voor overleg. » COMMENTAAR: Wat een arrogantie ! Het IPB heeft in de praktijk immers de werkelijke macht, en zal de aartsbisschop wel even vertellen wat hij moet doen en laten. De drogreden van het willen overleggen komt altijd naar voren en ook hier. Uit het overleg tussen bisschoppen en het IPB komt dan een beleidslijn tevoorschijn, en dat is het dan. Dat is weer de verderfelijke filosofie van Immanuel Kant. Uit het conflict van twee partijen (these en antithese) komt dan de heersende ‘waarheid’ (synthese) voor den dag. Er bestaat in die filosofie geen absolute waarheid meer, geen absoluut gelijk.

12. Maar Jezus heeft iets gans anders gezegd. Hij zei tot de Apostelen: « Gaat uit, en leert de mensen te onderhouden al wat IK u heb bevolen. » De geopenbaarde waarheid komt van bovenaf van Jezus de Heer, tot de Apostel-bisschop, en via hem bij de priesters en het volk, niet van onderaf ! En om te weten wat de waarheid is, moeten wij nauwlettend de TRADITIE volgen. De geloofstraditie is niets anders dan de in vele eeuwen vastgelegde en beter gedefiniëerde geloofswaarheid.

13. Maar, neen, hoor de voorzitster van het IPB weet het veel beter: « Er mag diversiteit zijn. Wie een traditionelere Kerk wil, oké, maar dat mag uiteraard niet leiden tot polarisatie. De verdeeldheid mag niet zo groot zijn, dat je binnen de rooms-katholieke kerk in België een kamp anti-Léonard krijgt en één pro. ... Tot nu toe communiceerde de Kerk erg hiërarchisch. Bischoppen zouden zich daarom kunnen laten adviseren door hun brede achterban. »

14. Wat de voorzitster hier meent te moeten stellen, is logisch onmogelijk, als men de traditie van de kerk echt wil volgen. Want dan komt men beslist in conflict met de meer progressieve vleugel. Verwatert men de traditie, dan is een soort samenleving van twee stromingen wel mogelijk. Maar in feite is men dan vlees noch vis.

15. De ware tradionele katholiek zal daar geen genoegen mee nemen, en zijn traditionele wijze van geloofsbeleving willen kunnen volgen. Dan ontstaat er altijd een CONFLICT met de geseculariseerde geprotestantiseerde zogenaamde katholieke Kerk, en is de polarisatie een feit. Het is op langere termijn het een of het ander. OF men voegt zich naar de wijze van kerk-zijn van het IPB, OF men maakt zich daar van los, en volgt de traditionele wijze van geloofsbeleving. Het is duidelijk uit alle teksten van het IPB, en de leden daarvan, dat men er van overtuigd is op termijn de overwinning van de meer progressieve stroming te zullen gaan behalen.

16. In TERTIO nr 566 schrijft de voorzitster nog: « Het IPB wil de dialoog [tussen de diverse stromingen] gaande houden vanuit een loyaal-kritische houding. De debatcultuur in de kerk mag aan kracht winnen. » COMMENTAAR: Onzin, want als men kritisch is, dan is men niet loyaal, en als men loyaal is, dan is men niet kritisch. Mooi gepraat om de geesten te sussen.

17. En nog: « Nieuwe inzichten, in de lijn van het evangelie en van een evoluerende traditie, mogen een plaats krijgen. » COMMENTAAR: Onzin, na 2000 jaar weten wij precies wat de lijn van het Evangelie is. Er is tweeduizend jaar uitleg van het Evangelie door de Pausen en de Concilies, ja, door het leergezag van de Kerk beschikbaar. Het is echt protestants om toe te laten weer iets nieuws te ontdekken door aan evangelie-teksten een eigen persoonlijke, valse, uitleg aan te geven.

18. En het begrip EVOLUERENDE TRADITIE is een Contradíctio in Términis, een tegenspraak in de termen. Immers, de Traditie is juist het bewaren van datgene wat er voordien al was, niet het voortdurend veranderen. Natuurlijk kan men de Traditie in de loop der tijd beter gaan begrijpen, en beter gaan toepassen op modernere toestanden. Maar dat verandert de waarheid, vervat in de Traditie, niet. En dat is nu juist, wat het IPB wel aanneemt en wil. Alles is vloeiend in de opvatting van het IPB, niets is absoluut, niets is absoluut waar en goed. Alles wordt bepaald door de momentele situatie en de plaatselijke opvattingen. Het is alles relativisme wat de klok slaat.