Hemelse boodschappen over de hedendaagse liturgie

Inleiding

Hemelse boodschappen zijn mededelingen afkomstig van hemelse personen, gewoonlijk van Onze Heer Jezus Christus en van Onze Lieve Vrouw, de Heilige Maagd Maria, echter ook van Engelen en Heiligen.

Deze boodschappen worden gegeven aan zieners, ziensters en spreekbuizen (voice-boxes) tijdens verschijningen (visioenen), door inspraak (locutie) of onder dictaat. Er zijn door de eeuwen heen talrijke katholieke personen, met zeer verschillende rang en stand, en van allerlei afkomst en landsaard, begiftigd met de ontvangst van hemelse boodschappen. Een zeer bijzondere en zeldzame vorm van hemelse boodschappen is die, waarbij duivels door God worden gedwongen de waarheid te spreken langs de mond van een bezeten persoon.

Er zijn grote verschillen tussen de boodschappen wat inhoud, stijl en toon betreft. Eeuwige waarden, zowel als actuele zaken, worden besproken. Onderrichtingen en vermaningen wisselen elkaar af.

In het kielzog van het Tweede Vaticaans Concilie werd de liturgie van de Latijnse Kerk nà 1963 sterk veranderd. De liturgische boeken, gebruiken en gewoontes, de liturgische taal, de inrichting van de kerken, alles werd veranderd.

In dit boekje zijn talrijke hemelse boodschappen over de liturgische veranderingen verzameld. Voor velen mogelijk zeer onverwacht blijkt nu, dat de hemel uiterst negatief tegenover de veranderingen staat. Men heeft er werkelijk geen goed woord voor over.

Niemand mag dit boek ongelezen laten, als hij, of zij, op de hoogte wil zijn van de inzichten van de hemel betreffende de liturgische veranderingen in de Latijnse kerk.

Ioánnes Courlísius v.z.w
Viam Veritátis Elégi
Ik heb de weg der waarheid verkozen

VOORWOORD

Hemelse boodschappen, of profetische boodschappen, zijn mededelingen, gedaan door hemelse personen, aan zieners, ziensters en spreekbuizen. Deze boodschappen worden ontvangen tijdens visioenen (verschijningen), al of niet samengaand met extase (geestverrukking), door locutie (inspraak), of onder dictaat.

Zo'n profetische boodschap kan betrekking hebben op de toekomst en zal dan een toekomstvoorspelling bevatten. Maar even vaak betreft het geestelijke vermaningen en aansporingen, of leringen en uitleg van godsdienstige zaken. In onze twintigste eeuw worden ook opvallend veel boodschappen gegeven, die spreken over actuele religieuze problemen en kerkelijke kwesties.

De hemelse personen, die spreken, zijn gewoonlijk Onze Heer Jezus Christus en Onze Lieve Vrouw, de Heilige Maagd Maria, Moeder Gods. Soms betreft het de Heilige Engelen, Sint Jozef, Apostelen of latere Heiligen, zoals Sint Charbel of Pater Pio.

Willen de boodschappen zonder twijfel betrouwbaar zijn, dat wil zeggen van de hemel afkomstig zijn, en niet van duivels of van ver-doemde zielen [verdoemde zielen zijn zielen van afgestorvenen, die gewoonlijk in de hel verblijven, maar soms van God toestemming krijgen de aarde onveilig te maken], dan moeten zij in een strict katholiek kader gegeven zijn. Als personen door de katholieke Kerk zalig of heilig zijn verklaard, kan de betrouwbaarheid van boodschappen aan hen gegeven worden aangenomen. Dan zullen slechts hemelse personen langs die zieners berichten doorgeven.

Een zeer bijzondere uitzondering is die, waarbij God duivels en zielen van verdoemden dwingt om de waarheid te spreken langs de mond van een bezeten persoon. Dit is niet zo uitzonderlijk als het lijkt. Het komt niet vaak voor, maar het komt voor. Meestal gebruikt God deze spectaculaire wijze van mededelen, als het bijzonder belangrijke zaken betreft. [Iemand is bezeten, als zijn of haar lichaam en geest geheel onder invloed van duivels of verdoemde zielen staan. Duivels hebben dan macht over die persoon. Men spreekt van zwarte bezetenheid, als de persoon bewust en uit vrije wil toestemt in de bezetenheid. De wil van de persoon richt zich in dat geval geheel naar de wil van de duivels. Zwarte bezetenheid is zwaar zondig. Bij witte bezetenheid laten God en de persoon wel toe, dat duivels en verdoemde zielen gebruik maken van het lichaam en de geestelijke vermogens, maar er is geen wilsinstemming met de boze opzet van de hel. Daarom is witte bezetenheid niet zondig.]

Als de Kerk geen uitspraak heeft gedaan over een persoon, noch over de geschriften daarvan, dan mag elke katholiek zelfstandig zich een voorzichtig oordeel vormen over de betrouwbaarheid van beweerde hemelse mededelingen. Daar zijn regels en methoden voor. Men zie ons boek: "Profeten en profetisme". De daar beschreven werkwijze is ook gevolgd bij het verzamelen van de hierna te geven profetische mededelingen. Over de zieners en spreekbuizen van de twintigste eeuw heeft de Kerk immers inderdaad nog maar weinig uitspraken gedaan.

Nu is het zo, dat hemelse boodschappen betreffende de liturgie voornamelijk dateren van nà 1963. Immers, eerst in het kielzog van het Tweede Vaticaans Concilie werden geleidelijk allerlei liturgische veranderingen ingevoerd. En naarmate de tijd verstreek, werden deze veranderingen steeds ingrijpender. De liturgische taal, de boeken, de riten, de voorwerpen en gewaden, de inrichting van de kerken, vrijwel alles werd veranderd, en eeuwenoude gebruiken en gewoontes werden verlaten of vervangen.

De hemel, kennelijk niet tevreden over de in 1963 in gang gezette ontwikkelingen, reageerde op eigen wijze door een ware stortvloed van hemelse boodschappen, de liturgie betreffende, over de bisschoppen, de priesters en het gelovige volk uit te storten. Het woord 'stortvloed' is niet overdreven. Er zijn werkelijk talrijke profetische mededelingen over de liturgische veranderingen gegeven.

In het onderhavige werk werd slechts een klein gedeelte van de gegeven boodschappen opgenomen. Maar dat deel is wèl representatief voor het geheel. Dat betekent: representatief zowel in de onderwerpen als in de inhoud van de mededeling, en representatief in de toon, die gebruikt wordt. En representatief naar de bronnen, dat wil zeggen, dat zieners, ziensters en spreekbuizen van over de gehele wereld zijn vertegenwoordigd.

De hier opgenomen boodschappen zijn niet uitgezocht om de een of andere privé mening te ondersteunen. Zij geven tesamen een oprecht en waarheidsgetrouw beeld van de hemelse uitspraken over de hedendaagse liturgie en de plaats gehad hebbende liturgische veranderingen en over de verantwoordelijkheid van bisschoppen en priesters in deze.

De hemelse boodschappen van de gewone soort zijn in het eerste deel van dit boekje [op internet de delen I en II] zoveel mogelijk chronologisch (in tijdsvolgorde) gerangschikt. De naam van de ziener of zienster, indien bekend, wordt er steeds bij vermeld en ook de datum. Soms is de eigenlijke naam echter niet algemeen bekend omdat de hemel aan de ziener of zienster een schuilnaam heeft toegewezen. Dan wordt de schuilnaam vermeld. [Het gebruik van schuilnamen of aliassen is normaal in de profetica.]

De uitzonderlijke boodschappen, gegeven door duivels en verdoemde zielen, die door God worden gedwongen de waarheid te spreken langsheen een bezeten persoon, vormen een aparte groep. Wegens het aparte karakter daarvan zijn deze boodschappen alle op volgorde bijeen geplaatst in het tweede deel van het boekje [op internet deel III en deel IV.]

Veel priesters en gelovigen zullen mogelijk verbaasd zijn over het buitengewoon negatieve oordeel dat door alle hemelse personen, waar ook ter wereld sprekend, telkens weer over de liturgische veranderingen wordt verwoord. En de boodschappen van de duivels laten verstaan, dat de hel een flinke invloed heeft gehad in het tot stand komen van de liturgische veranderingen. En het is opvallend, dat geen enkele boodschap van de vele honderden, zo niet duizenden boodschappen, enig positief woord over de liturgische veranderingen bevat, werkelijk geen enkele !

Nu is Onze Heer Jezus Christus het hoofd van de Kerk, waarbij onze Heilige Vader, de Paus, zijn stedehouder en zijn plaatsvervanger is. Men mag Jezus als het hoofd van de Kerk vanzelfsprekend niet het recht ontzeggen om duidelijk zijn mening te geven over de liturgische gang van zaken in Zijn Kerk. En de weg, die Hij daarbij gewoonlijk volgt, is die langs de hiërarchie van de Kerk.

Maar, als de Heer van het Huis moet constateren, dat zijn inzichten en zijn leringen niet, of niet voldoende, langs de gewone weg, dat is de weg van de kardinalen en de bisschoppen, worden verspreid, wel, dan kiest Hij voor de weg van de profetie. Hij zal dan profeten en profetessen aanstellen om Zijn wil en Zijn actuele wensen door te geven. Want zowel de hiërarchie, als de profetie, behoren tot het wezen van de Kerk. En naarmate de hiërarchie te kort schiet naar hemelse opvatting, zal de profetie meer worden ingezet om de hemelse inzichten en opdrachten te verspreiden. [Tot lering van de hiërarchie, mag men hopen.]

Jan A. A. van der Wulp