Woord- en communiediensten

Uit Profetische Stemmen nummer 64 van april 2002

1. Met de invoering van woord- en communiediensten is er in de praktijkgrote verwarring ontstaan tussen de Heilige Mis en deze gebedsdiensten. De w-c-diensten lijken vaak, gewoonlijk met opzet, zo veelop de Mis, dat men al goed op de hoogte moet zijn, en goed moet letten op wat er gebeurt en gezegd wordt, wil men het verschiltussen een Mis en een w-c-dienst zien. Door de overal opduikende inter-parochi�le verenigingen, door fusies van parochies, door samensmelting van parochieteams, werkt mensteeds meer met over de kerken roulerende pastorale krachten. Maar wat betekent pastorale kracht precies ? Iedereen wordttegenwoordig, vooral in Nederland, pastor genoemd, priesters, diakens, en pastorale werkers en werksters. Men moet de pastoralepersonen van de regio al goed kennen, wil men weten, of er - in een bepaalde kerk op een zeker tijdstip - een priester de Misopdraagt, of een pastorale werker een w-c-dienst viert. Verder houdt men op veel plaatsen de v��raankondigingen van de week-einddiensten (bewust) onvolledig. Op de schemas van dediensten staan dan alleen pastors vermeld, zonder nadere aanduiding, soms met, soms zonder naam. Komt de gelovige dan zaterdagavondom 19.00 uur, of zondagmorgen om 10.00 uur in de kerk, dan weet deze dikwijls niet van te voren, of er een priester komt, of eenpastorale assistent of pastorale werker of werkster.

2. Welnu: De Heilige Mis kan slechts geldig worden opgedragen door een geldig gewijde priester,die de correcte materie en vorm gebruikt, en die de bedoeling moet hebben te doen, wat de Kerk doet. Men vervult zijnzondagsplicht door de Heilige Mis bij te wonen, niet door bij een w-c-dienst aanwezig te zijn. Een w-c-dienst isgeen door de katholieke Kerk vastgestelde liturgische rite. Er bestaan voor w-c-diensten geen normgevende Latijnseboeken, uitgegeven door het Vaticaan. Dit soort diensten dient slechts de voortgaande protestantisering van de katholieken.

Het wezen van de Eucharistie

3. Christus heeft de Eucharistie ingesteld tijdens het LaatsteAvondmaal, een Joodse paasmaaltijd. Maar het Joodse Pasen is iets heel anders dan het christelijke Pasen. En de joodsepaasmaaltijd is iets heel anders dan de katholieke Heilige Eucharistie. De viering van de Heilige Eucharistie is geen herhalingvan het Laatste Avondmaal met een christelijke zingeving. Het is immers geheel duidelijk uit de Heilige Schrift en deApostolische Overlevering, dat Christus de Eucharistie wel tijdens het Laatste Avondmaal heeft ingesteld, maar zeker niet alsonderdeel daarvan. Uit het wetenschappelijk onderzoek en uit de christelijke Traditie blijkt duidelijk, dat Jezus het Joodsepaasmaal niet heeft willen verchristelijken, maar het door iets geheel nieuws, met een geheel nieuwe betekenis, heeft willenvervangen.

4. In navolging van de protestanten, en de modernisten, wordt er tegenwoordig veel gesproken over'tafel' in plaats van over 'altaar', over 'de tafel gereedmaken' in plaats van 'het altaar gereedmaken', en over 'de maaltijdvieren' in plaats van 'de Mis opdragen'. Men zette het degelijk vast in het eigen hoofd en in het eigen hart: De Heilige Mis isg��n maaltijd !!! De Heilige Mis is een waar en echtverzoenend en lofprijzend Offer, de onbloedige tegenwoordigstelling van het Kruisoffer, het Offer van het Nieuwe Verbond in Jezus'Bloed.

5. Nu werden de oude bloedoffers, die van het Oude Verbond gebracht op stenen altaren.Aldaar werd het offerdier geslacht en dan stroomde het bloed van het geofferde dier over het altaar. In navolging daarvan past hetom het Heilig Misoffer op te dragen op een stenen altaar, of op een houten constructie, minstens voorzien van een altaarsteen. Ditaltaar behoort niet ontsierd te worden door allerlei voorwerpen, die niet passend zijn op een slachtplaats (brillen, boekjes,mapjes, tekstboeken, en wat niet al). Daar waar bloed stroomt, legt men geen andere voorwerpen neer, te meer niet daar het HeiligBloed betreft.

6. De modernisten hebben nu een nieuwe truc bedacht om het offerbegrip uit degeesten van de katholieken te doen verdwijnen. Zij noemen tegenwoordig de Eucharistie een herdenking, ja zelfs eentegenwoordigstelling, van het paasmysterie, van de verrrijzenis dus. Over Kruisdood en Kruisoffer wordt dan niet meergespoken. Dit is vals !

Over de Heilige Communie

7. Tenslotte: Het ontvangen van de Heilige Communie is geenmaaltijd, is geen deel van een maaltijd. Bij een echte maaltijd gaat het om de verzadiging van hetmenselijk lichaam door het tot zich nemen van meerdere voedende stoffen. Om twee redenen is het vals de Communie eenmaaltijdkarakter toe te schrijven: Ten eerste treedt er door dat kleine stukje ouwel of ongedesemd brood g��n verzadiging op. Ten tweede is de Communie g��n voedsel voor het menselijk lichaam.

8. Vanzelfsprekend heeft Jezus ons niet zijn sterfelijk lichaam te eten gegeven, toen hij sprak over hetstukje brood: "Dit is Mijn Lichaam." Noch ons Zijn menselijk bloed gegeven toe hij zeide: "Dit is mijn Bloed." Het was beslist nietJezus' bedoeling ons tot kannibalisme aan te zetten. Hij gaf ons niet Zijn vlees en Zijn bloed te eten in de vorm, die zijhadden tijdens Zijn aardse leven. De termen 'Mijn Vlees' en 'Mijn Bloed' hebben betrekking op Zijn Verheerlijkt Lichaam. Het isZijn bij de verrijzenis Verheerlijkt Lichaam, dat door Sint Paulus 'een geestelijk lichaam' wordt genoemd. Z� verstonden het ook de Kerk-vaders: De Eucharistie was voor hen eenmysterie, een geheim, ja, een geloofsgeheim. Onder wat de gelovige uiterlijk ziet, en voelt, en proeft, gaat een andere,bovennatuurlijke werkelijkheid schuil, die de gelovige niet ziet, niet proeft, en die d��rom geestelijk genoemd kan worden. Men kent haar slechts door het geloof alleen !

9. Bij de Consecratie van de Mis veranderen brood en wijn in het Lichaam en het Bloed vanChristus. Deze verandering is substanti�el, dat wilzeggen, dat het wezen van het brood en de wijn veranderen in Lichaam en Bloed van Christus. Alleen de uiterlijke gedaantenvan brood en wijn blijven. De Kerk gebruikt al sedert 1215 hiervoor de term transubstantiatie (DS802). Vooral deprotestanten van de 16^e eeuw hebben zich tegen dit begrip verzet, maar daarvoor waren het in de Middeleeuwen deKatharen, de Albigenzen, de Nestorianen, en nog anderen, die de transubstantiatie, zoals de Kerk die verstaat, afwezen (DS690,DS700). Het Concilie van Trente (1545-1563), dat onfeilbare uitspraken heeft gedaan, heeft dan in een dogmatisch decreet deleer van de Kerk helder uiteengezet (DS1635-1661).

10. Het is met de geconsacreerde gedaanten van Brood en Wijn als met de engelen. Deze zuivergeestelijke wezens zijn voor ons in ons aardse bestaan normaal niet waarneembaar. Maar God kan hen aan ons laten verschijnen,waardoor zij voor onze aardse ogen waarneembaaar worden, en dan tot ons kunnen spreken met een voor aardse oren verstaanbare stem.Dan worden de normale barri�res van de menselijke natuur evendoorbroken, en zo ervaren wij even de werkelijkheid van de bovennatuur. Dat de engelen, geheel geestelijke wezens, echt bestaan, enecht werkzaam zijn, wordt ons bevestigd door de wonderbaarlijke verschijningen van de engelen.

11. Iets soortgelijks treft toe bij het Heilig Sacrament. Gewoonlijk is de geconsacreerdeHostie slechts als brood herkenbaar voor onze aardse ogen. Maar God doet soms wonderen met deze Hosties, sacramentswonderen,waardoor wij kunnen erkennen, dat de geestelijke werkelijkheid van Jezus' Lichaam echt is. Er zijn talloos vele sacramentswonderengeboekstaafd gedurende vele eeuwen. Zij geven ons het bewijs van de realiteit van de wezensomzetting (transsubstantiatie) van broodin Jezus' Verheerlijkt Lichaam bij de Consecratie van de Heilige Mis.