Evolutie: Zin en Onzin

Enige theologische en natuurwetenschappelijke gedachten

Naar een artikel uit Profetische Stemmen Nummer 42 - februari 2000

Citaat: "Er is een schril contrast tussen de denkwereld van de bijbel en die van de moderne natuurwetenschappers." Dit is vaak waar, en wel als de wetenschappers valse theorieën verkondigen, theorieën, die zij als waarheid brengen, maar die later onjuist bleken. Maar dit is zowel theologisch dogmatisch, als natuurwetenschappelijk onzin, als het over ware natuurwetenschap gaat!

Immers, God is Schepper van hemel en aarde, en dus ook van de natuurwetten. God heeft Zich geöpenbaard in de Heilige Schrift en de Kerk leert, dat de Schriften de waarheid bevatten (afgezien van kleinere onjuistheden, die elke profetische tekst bevat; ook de geschriften van een grote heilige als Don Bosco bevatten kleinere, feitelijke onjuistheden). Welnu, God is de waarheid zelve, dus de godsdienstige en de natuurwetenschappelijke waarheid (bedoeld wordt de echte waarheid van beide), kunnen nimmer in tegenspraak met elkaar zijn. Dat kan wel schijnbaar zó zijn, en dat komt dan gewoonlijk weer door de zwakheid en de ijdelheid van de wetenschapper, die o zo ei meent, dat hij het wiel heeft uitgevonden. Er zijn vele voorbeelden van theorieën, die met veel poeha werden verkondigd als dè waarheid en die later vals bleken te zijn. Zo bijvoorbeeld de theorie van Darwin betreffende evolutie als gevolg van natuurlijke selectie en externe omstandigheden. En ook de theorie van Freud betreffende het sexuele gedrag van de mens. Allebei vals gebleken.

Het is natuurlijk moeilijk voor een niet-natuurwetenschapper om de argumenten ten gunste van een natuurwetenschappelijke theorie te ontzenuwen. Men moet zelf al goed op de hoogte zijn van de natuurwetenschappen om kritiek te durven uitoefenen op onzinnige uitspraken van natuurwetenschappers. En, triest maar waar, de natuurwetenschappen maakten geen groot deel uit van de vroegere seminarie-opleidingen, noch van de gevorderde theologische opleidingen, en doen dat heden nog niet. Daarom zijn de meeste hedendaagse theologen en priesters gewoonlijk wel het allerslechtst geplaatst om te oordelen over allerlei natuurwetenschappelijkheden. En er zijn nog maar weinig christelijke natuurwetenschappers in de ganse wereld overgebleven, de meeste wetenschappers zijn filosofisch en theologisch beschouwd in feite onmondige kinderen met een liberaal-modernistische outlook. De overgrote meerderheid hangt het geloof in evolutie aan, wat ook overal wordt verwoord. Maar, letop: Evolutie is een geloof, er is geen enkele natuurwetenschappelijke basis voor, die stand houdt bij kritische beschouwing, integendeel.

Maar zij bestaan toch nog, die waarlijk christelijke natuurwetenschappers, en zij pogen de visie van de Bijbel te onderbouwen met natuurwetenschappelijke argumenten, en zij heten creationisten. Zij staan tegenover de evolutionisten, die met miljoenen en miljarden jaren rekenen bij de ontwikkeling van de aarde, het leven en de mens. En, zij, de creationisten, komen met steeds meer, en steeds betere, argumenten de laatste twintig jaar, en zij schrijven vele boeken vol met hun bewijzen, en zij zijn nu al zo ver, dat elke ware natuurwetenschapper weet, niet vermoedt, maar wéét, dat evolutie natuurwetenschappelijk gezien onzin is, het is een geloof, evenals creatie trouwens een geloof is, al is dat laatste, creatie dus (natuurwetenschappelijk gezien) heel wat aannemelijker.

Het is onzin, als men schrijft, dat de aarde al minstens 3,5 miljard jaar is bevolkt met levende organismen. Dit is een onwetenschappelijk verzinsel. Was dit waar, wij zouden overal op aarde moeten struikelen over de bot-, of schild-, of pantserresten van die massa wezens, die in totaal al die jaren zouden moeten hebben geleefd. De recente fantasie-serie op de tv over de dinosauriërs toonde meerdere exemplaren met zware botten en dikke pantsers. Bij één beestje van 3000 kg (!) waren zelfs de oogleden gepantserd. En de tv-serie liet het allemaal eindigen door alle dieren onder een dikke laag gesteente en stof te bedekken. En, volgens het evolutiemodel kwamen daarna de andere hogere dieren. Nog weer miljoenen jaren. Waar zijn echter al die botten en pantsers gebleven ? Want, juist het relatief schrijnend gebrek aan artefacten (herkenbare restanten), gerelateerd aan het aantal jaren van de evolutionisten, wijst op een veel beperkter totaal aantal wezens (en dus op veel kortere tijden), dan de evolutionisten ons willen doen geloven. Alle ouderdomsbepalingen met de radio-actieve koolstof of kalium-argon methode, die uitkomsten geven groter dan zeg 5000 jaar, zijn geheel onbetrouwbaar. Men heeft van recent door vulkanen uitgestoten lavabrokken de ouderdom met de kalium-argon methode bepaald en bekwam miljoenen jaren, terwijl de lava enige tientallen jaren oud was.

Het is onzin, als men schrijft, dat de mens zo�n 60.000 jaar geleden op aarde is komen kijken. Ook dit is een verzinsel. Er zijn massa�s natuurwetenschappelijke en andere bewijzen - minstens een stuk of 100 - dat de aarde (Let op: Het betreft de aarde zoals wij die nu kennen; het is mogelijk, dat een super koude bol zonder enig leven veel ouder is), dat de aarde dus, met het leven van planten, dieren en de mens, niet veel ouder dan 6000 tot 7000 jaar kan zijn. De creationisten hebben vele tientallen boeken vol geschreven met bewijzen voor een jonge aarde. Deze bewijzen stammmen uit deelgebieden van de natuurwetenschap en volgen de wetten en de kennis van die wetenschap, zo bijvoorbeeld de sedementologie, de chemische aardrijkskunde, enz. Men komt telkens in elk van die deelgebieden tot een vermoedelijke ouderdom van de aarde. Deze meer dan honderd waarden variëren van 100 jaar tot 200.000 jaar en zij klonteren inderdaad rond de ongeveer 6000 jaar. Het is verbluffend, dat er bij zo veel verschillende bepalingen in verschillende wetenschappen maar zo�n relatief kleine spreiding optreedt. Het belangrijkste is echter, dat er geen enkele waarde uitkomt op vele honderduizenden of miljoenen jaren. En men kent de methodologische grondregel van alle natuurwetenschap: Eén tegenbewijs is voldoende om welke theorie dan ook te ontkrachten, al zijn er voordien nog zo veel aanwijzingen vóór de theorie geleverd. En hier gaat het om honderd tegenbewijzen tegen het bestaan van een oude aarde en voor een jonge aarde.

De genoemde 6000 à 7000 jaar komen overigens goed overeen met de Heilige Schrift. Ook de bekende Traditie van Elías in de rabbinale geschriften (Talmoed) houdt het op die zelfde 6000 jaar. De tegenwoordige Joodse telling geeft 5760 voor ons jaar 2000 na Christus, maar de Franse rabbijn Paul Drach heeft in de 19^e eeuw aange-toond, dat de rabbijnen destijds op ongeloofwaardige wijze 240 jaar van de algemene chronologie hebben afgeknabbeld (lees: deze hebben vervalst). De Hebreeuwse Schriften en de mondelinge rabbijnse traditie overdekken elkaar dus.

Al het gepraat over dinosaurussen van miljoenen jaren oud is onzin. In de Middeleeuwen nog leefden er massa�s zg. uitgestorven dino�s samen met de mens. Bewijzen zijn er te over, bijvoorbeeld in de Middeleeuwse Angel-Saksische literatuur, waar men een prachtige beschrijving vindt van het schouwspel dat twee vechtende dino�s bieden, terwijl een gans dorp er van af een heuveltop naar staat te kijken. En er zijn de mooie Scandinavische vertellingen, zoals de van Beowulf, over de strijd tussen mensen en dino�s. Er zijn heden nog heel wat zg. miljoenen jaren geleden uitgestorven soorten volop in leven; zo de coelacant een zg. pre-historische vis, en ook nog een echte dino in de moeraswouden van West-Afrika. Men heeft ook skeletten van de echte rechtopgaande mens, de homo sápiens, zoals dat heet, gevonden pal naast skeletten van dino's. Dat wijst er op, dat beide tegelijkertijd zijn omgekomen, dus dat beide tegelijkertijd hebben geleefd. En men vond een echte hamer van ijzer in een laag, die zogenaamd miljoenen jaren oud was, hetgeen onmogelijk is, omdat het gebruik van ijzer niet ouder is dan enige duizenden jaren voor Christus.

Zo kan ook de mens niet ouder zijn dan zo�n 6000 à 7000 jaar (bewijzen te over, als men ze maar wil kennen). Waren de mens, en de ons bekende dieren, veel ouder, dan zouden wij overal moeten struikelen over de botten en beenderen van mensen en andere dode wezens. Wij zouden, waar dan ook, geen schop in de grond kunnen steken zonder op botten te stoten. Welnu, het aantal oude botrestanten is juist eerder beperkt. Het is biogenetisch (microbiologisch) onweerlegbaar zeker, dat alle mensen van slechts één ouderpaar afstammen. Daarover bestaat absoluut geen twijfel meer. Het DNA van mensen is uniek en is niet te vergelijken met dat van hogere zoogdieren. De wiskundige statistiek heeft bewezen, dat het DNA van een mens nooit door toeval (evolutie) kan zijn ontstaan. Evenmin is omzetting van bijvoorbeeld apen-DNA in mensen-DNA door toeval of anderszins (evolutie) mogelijk. En ook met gen-engineering lukt dit niet. Daarvoor is elk DNA van een hogere biologische soort veel te gecompliceerd. In het algemeen is het onweerlegbaar zeker bewezen, dat duidelijk afgepaalde biologische soorten (zoals de mens, de aap, het rund) niet in elkaar zijn om te zetten, niet door het toeval, niet door de omstandigheden, niet door gen-engineering.

De tegenwoordige gemiddelde bevolkingstoename is 2% per jaar, maar onze tijd is apart in dit opzicht (door de gemiddeld langere levensduur en de gemiddeld betere gezondheidstoestand). Meer verantwoord in berekeningen over zeer lange tijden, rekening houdend met oorlogen, ziektes en rampen, is 1% per eeuw. Gaat men uit van één mensenpaar één miljoen jaar geleden en een gemiddelde bevolkingstoename van 1% per eeuw, dan zou de wereldbevolking heden 10⁴³ personen zijn, ofwel 10²³ per vierkante millimeter grondoppervlak. Onzin dus, die miljoen jaar. Als de mens al 60.000 jaar op aarde zou wandelen, en als men uitgaat van één beginouderpaar, en als men uitgaat van een gemiddelde bevolkingstoename van zeg 1% per eeuw, dan komt men nog steeds uit op een onvoorstelbaar groot aantal mensen, dat er heden helemaal niet is (en niet eens op aarde zou hebben kunnen leven). Groter onzin is er uiteraard niet. Interessanter is de berekening, als men uitgaat van 3 echtparen (de kinderen van Noach of Noë) 4500 jaar geleden na de Zondvloed, en van 6 miljard mensen nu. Dit geeft een gemiddelde bevolkingsaanwas van �% per jaar, een kwart van de tegenwoordige waarde, hetgeen zeer aannemelijk is. Zo ziet men dat niet alleen de natuurwetenschap, maar ook de historische demografie het bestaan van een jonge mensheid bewijst.

Het grote nut van het ontzenuwen van het bestaansrecht van het evolutieve denken, zoals hierboven is verwoord, is gelegen in een herstel van het vertrouwen in de Bijbel, herstel van het aanvaarden van het grotendeels letterlijk verstaan van de Heilige Schrift, waardoor ook de Bijbelse profetieën (men denke aan het boek der Openbaring van Sint Jan met zijn voorspellingen van kosmische rampen) in een heel ander licht komen te staan.

Sommigen schrijven, dat wij ons over het einde van onze planeet geen zorgen hoeven te maken, want de zon zal nog ruim 4 miljard jaar schijnen. Gewoon een verzinsel. Het getal van 4 miljard jaar volgt uit een extrapolatie van de huidige kernprocessen in de zon bij ongewijzigde toestand in het zonnestelsel. Wie weet er nu zeker dat de toestand van zon en planeten zo lang ongewijzigd zal blijven ? Niemand ! Alleen God kent de toekomst met zekerheid. En als er kometen op de zon inslaan, wat al bijna is gebeurd onlangs in 1998 en 1999, weten wij niet, wat er zal gebeuren met het zonnestelsel. Daar komt bij, dat er onder astronomen en cosmologen discussie is over de ware aard en bouw van kometen. Lang heeft men de zg. �dirty snow ball� theorie aanvaard, maar de laatste tijd nijgen velen er toe kometen als sterk electrisch geladen hemellichamen te beschouwen. En dan worden vele invloeden op de atmosfeer van de aarde in combinatie met zonnevlekken en zonne-erupties veel duidelijker. Juist de klimaatextremen, de aardbevingen en de vloedgolven van de laatste tijd zouden daarmede samenhangen.

Het verleden van de aarde laat juist allerlei kosmische rampen zien (lees de boeken van Velikofsky, wereldberoemd, en lees de studies van Fernand Crombette, een Franse geleerde). Op het moment scheuren er massa�s kometen en asteroïden door de ruimte, waarvan er elk moment eentje de zon of de aarde kan treffen. En dan is het �dag aarde�. En er zijn de meteorieten zwermen, waarvan er vermoedelijk dit jaar een de aarde gaat treffen. Binnen nu en een paar jaren, zo zeggen de mensen van de NASA en JPL en andere ruimtevaartorganisaties, kan zo�n ruimteramp worden verwacht (zie bijvoorbeeld het Internetadres: www.millenngroup.com/repository/repository.html. De Amerikanen spreken al van Planetary Defense en hebben kernraketten klaar staan om af te schieten naar elke komeet, die gevaarlijk dichtbij komt, in de (ijdele) hoop het gevaar zo af te kunnen wenden. Is het toeval, dat het commentaar "Buitenaards geweld" van NRC-Handelsblad van 17 januari 2000 over dit zelfde punt gaat ? Neen, natuurlijk, want dit betekent, dat de vrees van zo'n inslag op de aarde, of zo'n botsing met de aarde, leeft bij de mensen, die op de hoogte zijn van de feiten ! Bovendien zeggen massa�s hedendaagse profetieën behorend bij de katholieke profetische traditie iets heel anders dan een te verwachten vrijwel onbeperkte levensduur van de mens op de aarde. Dat staat in een ander artikel uitgewerkt. Al met al is het volkomen verantwoord om de mededelingen in de Heilige Schrift over de �krachten der hemelen, die zullen worden geschokt� geheel letterlijk te nemen. Zelfs de NASA en het Pentagon doen dit nu, al is het dan niet op basis van de Bijbel.