Profetische Stemmen

BOEKBESPREKING
Al de dagen van ons leven - Christelijk gezinsboek voor de 21e eeuw
20 SEPTEMBER 2011

ART11092007 - In 2008 verscheen een nieuwe druk van het boek, getiteld: Al de dagen van ons leven. Christelijk gezinsboek voor de 21ste eeuw, uitgegeven door Averbode en Kok, Kampen, 592 bladzijden. Een jonge en verjongde ploeg auteurs tekende voor de herziene tekst. Een boekbespreking in het tijdschrift Profetische Stemmen, nummer 136 van november 2011, vertelt, dat deze druk dezelfde voordelen en nadelen heeft als de oudere druk.

1. Alles wat gaat over volksdevotie, cultuur-katholicisme, christelijke gewoontes en katholieke gebruiken, wordt in dit boek heel mooi en aantrekkelijk weergegeven. Het boek is hiervoor een ware en goede bron van informatie. Daar kan men slechts positief over denken en spreken.

2. Maar het boek schiet beslist zeer ernstig te kort als het gaat over de beginselen van het katholieke geloof, over de geloofswaarheden en de dogmatiek. Daarvan volgen enige voorbeelden:

* Op p. 023 gaat het over erotiek in homosexuele relaties. Daarover wordt positief gesproken. Dat alle homosexuele daden in Gods ogen wraakroepende zonden zijn, wat men al in het bijbelboek Levíticus kan lezen, wordt niet gezegd.

* Op p. 027 wordt positief gesproken over de ‘voorlopigheid’ van jonge samenwonende koppels. Dat het voorhuwelijks-samenwonen in Gods ogen een vorm van ontucht is, wordt niet gezegd.

* Op p. 036 staat, dat een christelijk huwelijk in niets verschilt van een gewoon menselijk huwelijk. Dit is onjuist. Deze uitspraak miskent het bovennatuurlijk karakter van het sacramentele huwelijk en de genade van staat, die de gehuwden ontvangen.

* Op p. 044 gaat het over de trouwbelofte of huwelijksbelofte. Er staat niet expliciet, dat de huwenden verplicht zijn om hun trouw ten opzichte van elkaar duidelijk uit te spreken, wil het huwelijk geldig zijn. Het blijft bij vage woorden.

* Op de pp. 074-082 gaat het over het spaak lopen van het huwelijk. Dan volgt een vergoelijking als gescheidenen een tweede zogenaamde kerkelijke verbintenis willen aangaan. Als men dit tweede huwelijk maar als een gelovige daad ziet, is een kerkelijke zegening mogelijk, zo staat er. Hier prevaleert het subjectieve positieve oordeel van de personen boven de objectieve negatieve leer van de Kerk.

* Op p. 094 wordt gezegd, dat samenwoningsrelaties kunnen worden ingezegend als beide partners dat willen. Hier wordt een kerkelijke zegen over een ontuchtige relatie goedgekeurd.

* Op p. 099 wordt positief gesproken over het leven als homosexueel of lesbienne in een vaste relatie. Onaanvaardbaar.

* Op p.101 wordt zelfs positief gesproken over het inbrengen van kinderen in de homosexuele relatie door adoptie of door biologische kunstgrepen. Onaanvaardbaar.

* Op p.102 wordt plaatselijke pastores aangeraden homosexuele vriendschapsrelaties in te zegenen. Een kerkelijke en priesterlijke zegen uitspreken over wraakroepende ontuchtige daden. Hoe verzint men het, terwijl men zich katholiek blijft noemen.

* Op p.115 wordt positief gesproken over vrouwelijke misdienaars - misdinettes - zonder te vermelden, dat de kerkelijke traditie die niet kent.

* Op p. 123 wordt geen onderscheid gemaakt tussen de vormen van anti-conceptie.

* Op p. 127 staat niet duidelijk, dat abortus provocatus een afschuwelijke misdaad is.

* Op p.138 staat, dat het ouders volledig vrij staat om hun kinderen al dan niet te laten dopen. Dit standpunt is onaanvaardbaar voor een echte katholiek. De schrijvers hebben niet meer het goede inzicht in de erfzonde en de gevolgen daarvan.

* Op p.144 gaat het over de riten van het doopsel. Onvermeld blijft, dat een exorcisme daarvan deel uit zou moeten maken.

* Op p.152 gaat het over de eigenschappen van ouders nodig om kinderen op te voeden. Niet vermeld wordt, dat structuur en discipline van wezenlijk belang zijn bij de opvoeding.

* Op p.168 gaat het over de maaltijd van de Heer. Dat de eerste christenen de maaltijd, waarbij zij het voedsel aten nodig voor het aardse lichaam, streng gescheiden hielden van de aparte dienst met Consecratie en Communie wordt niet duidelijk vermeld.

* Op p.172/173 wordt de Heilige Mis of Heilige Eucharistie vrijwel uitsluitend voorgesteld als een maaltijd. In alles volgt men de protestantse opvattingen. Dat er sprake is van de onbloedige tegenwoordigstelling van het Kruisoffer komt in het geheel niet te sprake.

* Op p.177 gaat het over de viering van de Eerste Communie. Het woord Hostie, laat staan Heilige Hostie, komt daar niet voor. Over het Lichaam des Heren gaat het niet.

* Op p. 238 gaat het over de Tien Geboden. Afgedrukt wordt de tekst van Exodus 20,1-17. Hoe juist deze bijbelse woorden op zichzelf ook zijn, het is beter om de standaard Nederlandse en Vlaamse versie van de Tien Geboden te geven, wat niet wordt gedaan. De zoveelste Misser.

* Op p.242 gaat het voor de eerste keer in dit boek over de zonde. Zonde is dan het ingaan tegen de liefde van God , en de wetten van God, maar dat laatste staat er niet. Het zondegevoel gaat samen met innerlijk onbehagen, maar dat dat onbehagen het geweten heet, staat er niet, en dat het geweten gevormd moet worden, staat er ook al niet. Dat het geweten het oordeel is van het verstand, staat er niet. Het is steeds het gevoel wat gevolgd moet worden.

* Op p. 291 gaat het over het stoppen met het toedienen van vocht aan oudere en terminale zieken. Deze vorm van versterven (= doen sterven) wordt goedgekeurd.

* Op p. 294 gaat het over de dood en wat daarbij te verwachten is. Dat de ziel een persoonlijk oordeel wacht, wordt niet medegedeeld, noch minder wat de consequenties zijn van het voorafgaande mogelijk zondige leven. Op de zeven daar gestelde vragen van een angstige stervende, zoals over een mogelijke wedergeboorte, los van het lichaam doorleven, familieleden ontmoeten, God persoonlijk ontmoeten, komt geen antwoord.

* Op p.297 gaat het over een ritueel van het bidden met de stervenden. Dat een generale biecht wenselijk is, wordt niet gezegd. Het woord biecht wordt vermeden. En vervangen door ‘een moment van spijt’.

*Op p. 299 e.v. gaat het over de liturgie van avondwake en uitvaart. Geen woord over de uitersten van de mens, niets over hemel, hel, vagevuur en het persoonlijk oordeel.

3. Dit boek is voor de traditionele theoloog geheel onaanvaardbaar. Het is een typisch modern boek qua hedendaagse wattige, vage en ontwijkende theologische taal. Dat het Nederlands een oude cultuurtaal is, dat de theologie een oud vakgebied is en een goede vaktaal kent, wordt totaal veronachtzaamd. Theologische standaardbegrippen, zoals zonde, genade, wet, norm, geboden, hemel, hel, vagevuur, oordeel, geloof, hoop worden vermeden of onduidelijk omschreven. Alleen over de liefde gaat het voordurend. Maar dat Jezus heeft gezegd: “Wie Mij liefheeft, onderhoudt de Geboden,” dat staat er niet. Met name op moreel gebied wijken de zienswijzen in dit boek geheel af van die der klassieke katholieke moraaltheologie. Een duidelijke MISSER.